Gerry Byrne

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Gerry Byrne
Gerry Byrne.jpg
Imię i nazwisko Gerald Byrne
Data i miejsce
urodzenia
29 sierpnia 1938
Liverpool,  Anglia
Pozycja obrońca
Kariera juniorska
1953-1957 Liverpool
Kariera seniorska
Lata Klub M (G)
1957-1969 Liverpool 274 (2)
Reprezentacja narodowa
Lata Reprezentacja
1963-1966  Anglia 2 (0)

Gerald Byrne (ur. 29 sierpnia 1938 w Liverpoolu), były angielski piłkarz, lewy obrońca. Mistrz świata z roku 1966.

Kariera klubowa[edytuj | edytuj kod]

Gerry Byrne całą piłkarską karierę spędził w Liverpoolu. W barwach The Reds zadebiutował 28 września 1957 w meczu drugiej ligi z Charltonem. W 1962 świętował z Liverpoolem awans do pierwszej ligi. W 1964 zdobył z The Reds mistrzostwo Anglii. W 1965 zdobył Puchar Anglii, a w następnym po raz drugi mistrzostwo Anglii. W tych samych latach trzykrotnie zdobył Tarczę Dobroczynności. W 1966 dotarł do finału Pucharu Zdobywców Pucharów, gdzie Liverpool uległ Borussii Dortmund (Byrne wystąpił w finale). Ogółem w latach 1957-1969 rozegrał w barwach The Reds 274 spotkań, w których zdobył 2 bramki.

Sezon Klub Kraj Rozgrywki Mecze Bramki
1957/58 Liverpool F.C. Anglia  Division Two 1 0
1958/59 Liverpool F.C. Anglia  Division Two 1 0
1959/60 Liverpool F.C. Anglia  Division Two 5 0
1960/61 Liverpool F.C. Anglia  Division Two 33 0
1961/62 Liverpool F.C. Anglia  Division Two 42 1
1962/63 Liverpool F.C. Anglia  Division One 38 0
1963/64 Liverpool F.C. Anglia  Division One 33 0
1964/65 Liverpool F.C. Anglia  Division One 40 0
1965/66 Liverpool F.C. Anglia  Division One 42 1
1966/67 Liverpool F.C. Anglia  Division One 9 0
1967/68 Liverpool F.C. Anglia  Division One 27 0
1968/69 Liverpool F.C. Anglia  Division One 3 0

Kariera reprezentacyjna[edytuj | edytuj kod]

W reprezentacji Anglii Gerry Byrne zadebiutował w 6 kwietnia 1963 w przegranym 1-2 meczu w British Home Championship z Szkocją. Drugi i zarazem ostatni raz w reprezentacji wystąpił 29 czerwca 1966 w wygranym 6-1 towarzyskim meczu z Norwegią. Kilka dni później był rezerwowym na Mistrzostwach Świata, które Anglia wygrała.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]