Gisulf II

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Gisulf II
książę Friuli
Okres panowania od ok. 591 lub 594
do ok. 611
Dane biograficzne
Śmierć ok. 611
Ojciec Gisulf I
Żona Romilda (lub Ramhilda)
Dzieci Tasso,
Kakko,
Radoald,
Grimoald,
Geila

Gisulf II (ur. ok. 591[1], zm. ok. 611) – książę Friuli, syn i następca Gisulfa I.

Gisulf i Gaidoald z Tarentu kłócili się z królem Agilulfem, dopóki nie zawarli pokoju w 602 lub 603. Gisulf sprzymierzył się z Awarami by toczyć wojnę z Istrią.

Zaangażował się w lokalny kościół. Biskupi "schizmatyków Istrii i Venetii"", jak ich nazywa Paweł Diakon, uciekli pod opiekę Gisulfa. Brał też udział w zatwierdzeniu sukcesji Candidianusa w patriarchacie Akwilei w 606.

Najważniejsze wydarzenie jego rządów miało miejsce prawdopodobnie w 611[2]. Awarowie najechali Włochy i terytorium Gisulfa było pierwszym rejonem, przez który przeszli. Gisulf zebrał wielką armię i wyszedł im na spotkanie. Jednakże Awarowie dysponowali większymi siłami i wkrótce przytłoczyli Longobardów. Gisulf zginął w bitwie, a jego królestwo zostało opanowane. Pozostawił czterech synów i cztery córki przy żonie Romildzie (lub Ramhildzie). Jego dwaj najstarsi synowie Tasso i Kakko zostali jego następcami.

Młodsi synowie Gisulfa, Radoald i Grimoald, uciekli do Arechisa I, krewnego Gisulfa. Obaj w końcu zostali po sobie książętami Benewentu, a Grimoald nawet został królem. Gisulf pozostawił córkę Geilę, która poślubiła Garibalda II księcia Bawarii.

Przypisy

  1. lub 594
  2. Jest datowane na nie wcześniej niż 602. Jednakże Gisulf z pewnością wziął już udział w zatwierdzeniu Candidianusa w 606
Poprzednik
Gisulf I
Książę Friuli
ok. 591 – ok. 611
Następca
Tasso
Kakko