Gnojowica

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Beczkowóz do rozlewania gnojowicy
Beczkowóz do rozlewania gnojowicy

Gnojowica – płynna, przefermentowana mieszanina odchodów (kału i moczu) zwierząt gospodarskich i wody, ewentualnie z domieszką niewykorzystanych pasz, pochodząca z obór bezściółkowych, gromadzona w zbiornikach[1].

Zastosowanie[edytuj | edytuj kod]

Jest stosowana jako nawóz naturalny. Gnojowica może zastępować obornik.

Skład[edytuj | edytuj kod]

Ze względu na stopień rozcieńczenia wyróżnia się gnojowicę[1]:

  • gęstą >8% suchej masy,
  • rzadką <8% suchej masy.

Gnojowica mająca 10% suchej masy zawiera w % świeżej masy[1]:

  • N – 0,38,
  • P2O5 – 0,20,
  • K2O – 0,41,
  • CaO – 0,32,
  • MgO – 0,09.

Wpływ na środowisko[edytuj | edytuj kod]

Wylewana w sposób niekontrolowany stanowi zagrożenie dla środowiska przyrodniczego. Przepisy prawne Unii Europejskiej zezwalają na zastosowanie nawozów naturalnych (gnojowicy, gnojówki, obornika) w ilości nie przekraczającej 170 kg azotu (N) w czystym składniku na 1 hektar użytków rolnych. Wymagania stawiane budowlom rolniczym służącym do magazynowania obornika, gnojowicy i gnojówki podaje Ustawa z dnia 10 lipca 2007 roku o nawozach i nawożeniu[2].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. 1,0 1,1 1,2 Gnojowica. W: Lesław Zimny: Encyklopedia ekologiczno-rolnicza. Wrocław: Wydawnictwo Akademii Rolniczej we Wrocławiu, 2003, s. 73. ISBN 83-87866-79-2.
  2. Dz. U. z 2007 r. Nr 147, poz. 1033