Gōsoku-ryū

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z Gosoku-ryu)
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Gōsoku-ryū (jap. 剛速流 gōsoku-ryū?) − szkoła karate powstała z połączenia stylów: shōrin (shōrin-ryū) i shōrei (shōrei-ryū).

Twórcą stylu jest sōke Takayuki Kubota. Gōsoku-ryū jest zestawieniem dwóch cech: siły i szybkości, czego dowodem jest sama interpretacja nazwy:

  • "gō" (剛) − siła, twardość, nieustępliwość;
  • "soku" (速) − szybkość;
  • "ryū" (流) − styl, sposób, metoda, szkoła.

Styl ten oprócz tradycyjnych technik, zaczerpniętych ze stylu shōtōkan, zawiera techniki będące nowoczesnymi metodami samoobrony. Nauka gōsoku-ryū obejmuje zapoznanie się z podstawowymi technikami tradycyjnych szkół karate, elementami samoobrony, kobudō. Po zapoznaniu adepta z tymi elementami przechodzi się do nauczania technik gōsoku-ryū. Dla tego stylu charakterystyczne są nieco krótsze postawy, niż w stylach tradycyjnych, oraz wykorzystywanie podcięć i obaleń.

Celem stworzenia stylu gōsoku było dostosowanie go szczególnie do wymagań kobiet i osób młodych, to jest łatwej możliwości zastosowania jego technik w praktyce. Zawsze jednak z zachowaniem starej zasady karateków całego świata rozgłaszanej przez mistrza Funakoshiego − "Karate-ni sente nashi" ("Karate nie jest sztuką agresji").

Kata, które powstały w ramach stylu gōsoku to: kihon-ichi-no kata, kihon-ni-no kata, kihon-san-no kata, kihon-yon-no kata, uke-no kata, ni-no kata, gōsoku, jū-hachi-no tachi-kata, gōsoku-yodan, gōsoku-godan, denko-getsu, rikyū, go-no kata, tamashi, riden, kime-no kata, sonota no kata oraz anso-no kata.

W Polsce organizacja Gōsoku-ryū kierowana jest przez Tomasza Piotrkowicza, posiadacza 7. dan, w ramach Polskiego Stowarzyszenia Karate.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]