Guangjia

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Guangjia[1]
Guangjia[1]
Historia
Stocznia arsenał w Fuzhou
Położenie stępki grudzień 1885
Wodowanie 14 grudnia 1886
 Cesarstwo chińskie
Wejście do służby 6 sierpnia 1887
Los okrętu zatopiony 18 września 1895
Dane taktyczno-techniczne
Wyporność 1296 ton
Długość 67,66 m m
Szerokość 10,21 m m
Zanurzenie 3,81 m m
Prędkość 14 węzłów
Załoga ok. 150[2]
Napęd
1 maszyna parowa, moc 1600 ihp, 1 śruba
Uzbrojenie
1x150mm Krupp BL, 4x120mm Krupp BL

Guangjia (chiń. trad.: 廣甲; pinyin: Guǎngjiǎ; starsza transkrypcja spotykana w literaturze: Kuang Chia) – chińska korweta parowa z końca XIX wieku, która zatonęła po bitwie u ujścia rzeki Yalu.

Konstrukcja[edytuj | edytuj kod]

Zbudowana kosztem 220 tys. taeli w stoczni w Fuzhou jako rozwinięcie wcześniejszego typu „Weiyuan". Posiadała mieszaną konstrukcję (stalowy szkielet z drewnianym poszyciem) i prawdopodobnie opancerzone kazamaty dział. Napęd był także mieszany, z jedną maszyną parową uzupełnioną ożaglowaniem typu trójmasztowej fregaty. Ze względu na swoją konstrukcję i zadania (głównie patrolowe) klasyfikowana bywa jako krążownik[3], korweta[4] lub okręt łącznikowy[2].

Nie jest jasne uzbrojenie okrętu: mogły być to odtylcowe działa Kruppa kalibru 150 mm (jedno na dziobie) i 120 mm (cztery, na burtach) lub trzy 150 mm i cztery 120 mm[3]. F.T. Jane podaje 3x120 mm podczas bitwy pod Yalu[5]. Wspominane jest też 6 lekkich działek 37 mm (w ustawieniu 2xI, co prawdopodobnie oznacza dwa trójlufowe działka Hotchkissa)[2].

Służba[edytuj | edytuj kod]

Zbudowana pierwotnie dla flotylli kantońskiej, przed 1892 trafiła do floty Beiyang; w przededniu wojny chińsko-japońskiej jej dowódcą był kantończyk Wu Jingrong; okręt został włączony do głównych sił floty Beiyang w miejsce lepiej opancerzonego, lecz zbyt wolnego pancernika Pingyuan[6]. Gdy 17 września floty chińska i japońska starły się u ujścia rzeki Yalu „Guangjia” zajmowała, wraz krążownikiem „Jiyuan”, skrajną pozycję na lewym skrzydle. Oba okręty uciekły z pola walki na samym początku bitwy. Krążownik dotarł do Port Artura, ale korweta wpadła na skały u wejścia do zatoki Dalian i została następnego dnia zniszczona przez Japończyków[7] lub wysadzona przez własną załogę wobec zbliżania się sił wroga[8]. W bitwie okręt stracił 2 rannych członków załogi[9].

Przypisy

  1. Dane w infoboksie, o ile nie zaznaczono inaczej, za Wright 2001 ↓
  2. 2,0 2,1 2,2 Roger Chesneau, Eugène Kolesnik: Conway's All the World's Fighting Ships, 1860–1905. London: Conway Maritime Press, 1979, s. 399. ISBN 0-85177-133-5.
  3. 3,0 3,1 Wright 2001 ↓, s. 70.
  4. Wright 2001 ↓, s. 69.
  5. Jane 1904 ↓, s. 120.
  6. Wright 2001 ↓, s. 87-88.
  7. Wright 2001 ↓, s. 91.
  8. Philo Norton McGiffin: The Battle of the Yalu. Personal Recollections by the Commander Chinese Ironclad “Chen Yuen.” (ang.). W: Century Illustrated Monthly Magazine [on-line]. maj-październik 1895. [dostęp 2010-08-22].
  9. Jane 1904 ↓, s. 148.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Fred. T. Jane: The Imperial Japanese Navy. Londyn: W. Thacker & Co., 1904. (ang.)
  • Richard N.J. Wright: The Chinese Steam Navy, 1862-1945. London: Chatham Publishing, 2001. ISBN 1-86176-144-9. (ang.)