HMS Valiant (1916)
| HMS Valiant | |
 HMS "Valiant" |
|
| Historia | |
| Stocznia | stocznia Fairfield, Govan |
| Położenie stępki | 13 stycznia 1913 |
| Wodowanie | 4 listopada 1914 |
 Royal Navy |
|
| Wejście do służby | 19 lutego 1916 |
| Wycofanie ze służby | lipiec 1945 |
| Los okrętu | złomowany w 1950 |
| Dane taktyczno-techniczne | |
| Wyporność | standardowa - 27 500 ton pełna - 36 513 ton |
| Długość | 197 m |
| Szerokość | 27,6 m |
| Zanurzenie | 8,8 m |
| Prędkość | 24 węzłów |
| Załoga | 950–1220 oficerów i marynarzy |
| Napęd | |
| turbiny parowe, 24 kotły, 4 wały, moc 56 500 koni mechanicznych | |
| Uzbrojenie | |
| 8 dział 381 mm, 14 dział Mk XII kalibru 152 mm, 2 działa 76 mm, 4 działa 47 mm, 4 wyrzutnie torped kalibru 533 mm |
|
 Multimedia w Wikimedia Commons |
|
HMS "Valiant" był brytyjskim pancernikiem typu Queen Elizabeth służącym w Royal Navy. Stępkę położono w stoczni Fairfield, w Govan, 31 stycznia 1913 i okręt zwodowano 4 listopada 1914. Budowę ukończono w lutym 1916.
Spis treści |
I wojna światowa [edytuj]
W czasie I wojny światowej służył w 5th Battle Squadron dowodzonym przez admirała Hugh Evan-Thomasa. Dywizjon wchodził w skład Grand Fleet i składał się z 5 okrętów typu Queen Elizbeth (były one znacznie szybsze niż inne pancerniki brytyjskie i zdecydowano się je skoncentrować w jednym zespole). 31 maja 1916 roku okręt wziął udział w bitwie jutlandzkiej, gdzie otrzymał kilka trafień. W sierpniu tego samego roku miał kolizję z HMS "Warspite" i był reperowany do końca września.
Dwudziestolecie międzywojenne [edytuj]
Pomiędzy 1929 i 1930 okręt przeszedł dużą przebudowę. Dodano bąble przeciwtorpedowe, zwiększono szerokość do 31,7 metra. Dwa kominy zostały połączone w jeden. Dodano pojedyncze ośmiolufowe działo dwufuntowe. Dwie wyrzutnie torpedowe zostały usunięte. Dodano platformę lotniczą wraz z jedną katapultą. Te modyfikacje zwiększyły maksymalną wyporność do 35 970 ton.
W 1931 załoga pancernika uczestniczyła w buncie w Invergordon.
W 1936 dodano drugą baterię ośmiu dział dwufuntowych. Pomiędzy marcem 1937 i listopadem 1939 pancernik przeszedł drugą poważną przebudowę w Devonport. Maszynownie przerobiono na osiem kotłów połączonych z czterema turbinami parowymi systemu Parsonsa. Całość miała moc 80 000 koni parowych. Maksymalny zapas ropy to 3393 ton. Maksymalna prędkość wzrosła do 23,5 węzła - zwiększono moc, ale zwiększyła się też wyporność i zanurzenie. Artyleria pomocnicza została zmieniona na 20 dział kalibru 114 mm umieszczonych w podwójnych wieżach oraz cztery ośmiolufowe działa dwufuntowe. Te modyfikacje zwiększyły zanurzenie do 10 metrów i maksymalną wyporność do 36 513 ton.
II wojna światowa [edytuj]
HMS "Valiant" był jednym z trzech okrętów liniowych, które wzięły udział w zniszczeniu francuskiej floty w Mers-el-Kebir. Brał udział także w bitwie koło przylądka Matapan i w bitwie o Kretę, gdzie został trafiony dwiema bombami. Wraz ze swoim siostrzanym okrętem HMS "Queen Elizabeth" został zaminowany i zatopiony przez włoskich nurków w porcie aleksandryjskim w grudniu 1941 roku. Okręt był zakotwiczony w bardzo płytkiej wodzie, więc osiadł na dnie, a pokład wystawał ponad powierzchnię. Pomimo unieruchomienia okręt wydawał się być gotowy do walki. Podniesiony i odremontowany w Afryce Południowej wrócił na Morze Śródziemne, aby wspierać lądowanie na Sycylii w ramach operacji Husky oraz lądowania w Salerno w ramach operacji Avalanche w 1943.
W 1944 roku został wysłany na Daleki Wschód jeden z okrętów Floty Wschodniej. Brał tam udział w rajdach na japońskie bazy w Indonezji. 8 sierpnia 1944 roku, kiedy znajdował się w pływającym doku w Trincomalee na Cejlonie, został uszkodzony, kiedy dok rozpadł się. Naprawy wstrzymano i okręt wrócił do Wielkiej Brytanii, gdzie został wycofany ze służby w lipcu 1945 roku.
Po wojnie [edytuj]
"Valiant" był używany jako okręt szkolny w bazie Devonport do końca swojej kariery. Został sprzedany na złom w marcu 1948 roku.
Zobacz też [edytuj]
Inne okręty noszące nazwę HMS "Valiant".
Linki zewnętrzne [edytuj]
|
||||||||
