Hebrydy Zewnętrzne

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Flaga Hebrydów Zewnętrznych
Hebrydy Zewnętrzne

Hebrydy Zewnętrzne (ang. Outer Hebrides, gael. Na h-Eileanan Siar) – archipelag około 200 wysp. Główne z nich to: Lewis i Harris, North Uist, Benbecula, South Uist, Barra. W głównym mieście, Stornoway (Steornabhagh), mieszka ok. 8 tys. ludzi. Powierzchnia pagórkowata i górzysta. Obszar emigracyjny o systematycznie zmniejszającej się liczbie ludności. Populacja Zewnętrznych Hebrydów (według spisu ludności w 2001 roku) wynosi 26 502 osoby[1]. Hodowla bydła i owiec, wyrób tkanin (tweed), rybołówstwo. Język gaelicki ma na wyspach status regionalnego języka urzędowego.

Hebrydy Zewnętrzne często kojarzone są z bezludnymi plażami, owcami oraz życzliwymi mieszkańcami.

Polonia liczy około 70 osób, głównie pracownicy przetwórni rybnej oraz kilkoro lekarzy, dentystów i farmaceutów.

Siedzibą władz okręgu Wysp Zachodnich jest Stornoway. Lokalny Council jest obok NHS głównym pracodawcą. W ostatnich latach dynamicznie rozwija się turystyka oraz budownictwo.

Powierzchnia Hebrydów Zewnętrznych to 3 071 km².

Zamieszkane są następujące wyspy:

W sumie (2001) 26 502 osób

Zobacz też [edytuj]

Przypisy

  1. Scotland's Census Results Online (ang.). [dostęp 2007-10-15].