Hemiacetale
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Hemiacetale (półacetale) – grupa organicznych związków chemicznych o wzorze ogólnym R2C(OH)OR′ (R′ ≠ H)[1] powstających w wyniku działania alkoholi na aldehydy lub ketony. Hemiacetale posiadają grupę hydroksylową i grupę alkoksylową przy tym samym atomie węgla. Podgrupą hemiacetali są hemiketale o wzorze R2C(OH)OR (R ≠ H) powstające formalnie poprzez addycję alkoholu do grupy karbonylowej ketonu[2]. Przykładem hemiacetalu jest cykliczna forma glukozy.
Przypisy [edytuj]
- ↑ hemiacetals (ang.) [w:] A.D. McNaught, A. Wilkinson: IUPAC. Compendium of Chemical Terminology („Gold Book”). Wyd. 2. Oksford: Blackwell Scientific Publications, 1997. Wersja internetowa: M. Nic, J. Jirat, B. Kosata: hemiacetals (ang.), aktualizowana przez A. Jenkins. doi:10.1351/goldbook.H02774
- ↑ hemiketals (ang.) [w:] A.D. McNaught, A. Wilkinson: IUPAC. Compendium of Chemical Terminology („Gold Book”). Wyd. 2. Oksford: Blackwell Scientific Publications, 1997. Wersja internetowa: M. Nic, J. Jirat, B. Kosata: hemiketals (ang.), aktualizowana przez A. Jenkins. doi:10.1351/goldbook.H02776
