Hiolity
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
| Hiolity | |
| Hyolitha | |
| Marek, 1963 | |
 Hiolity ze środkowego ordowiku z północnej Estonii; odlewy wewnętrzne. |
|
| Systematyka | |
| Domena | eukarionty |
| Królestwo | zwierzęta |
| Nadtyp | Lophotrochozoa |
| Typ | mięczaki |
| Gromada | hiolity |
Hiolity (hyolity) (†Hyolitha) – gromada wymarłych zwierząt z kladu Lophotrochozoa, żyjących od kambru do permu, należąca do muszlowców (Conchifera). Jerzy Dzik wykazał, że należała do mięczaków (Mollusca).
W kambrze i ordowiku grupa ta stanowiła ważny składnik fauny morskiej. Hiolity miały wydłużone, stożkowate, dwubocznie symetryczne muszle, spłaszczone z jednej strony. Muszla była zamknięta wieczkiem. Przy ujściu występowały rogowate wyrostki (helenie) o nieznanej funkcji.
Hiolity żyły tylko w środowisku morskim i prowadziły bentoniczny tryb życia. Prawdopodobnie były mułożercami.
Bibliografia [edytuj]
- Jerzy Dzik: Dzieje życia na Ziemi. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 1997. ISBN 83-01-12113-0.
