Hipertermia złośliwa

Gorączka złośliwa wskutek narkozy

ICD-10 T88.3

Hipertermia złośliwa (hipertermia przy znieczuleniu) – zagrażający życiu stan organizmu, wywoływany u niektórych pacjentów przez leki służące do znieczulenia ogólnego i niektórych innych leków. Charakteryzuje się niezwykle szybkim wzrostem temperatury organizmu i znacznym nasileniem metabolizmu tlenowego mięśni. Prowadzi to do nagromadzenia w organizmie dwutlenku węgla i wzrostu temperatury ciała powyżej 40 °C. Dochodzi równocześnie do nadciśnienia tętniczego, zwiększenia napięcia mięśni i częstoskurczu. Około połowa przypadków kończy się zgonem. Częstość występowania 1:20 000.

Wystąpienie hipertermii złośliwej po zetknięciu z lekami jest uwarunkowane genetycznie. Predyspozycją do takiej reakcji jest mutacja receptora rianodynowego, dziedziczona jako cecha autosomalna dominująca, gen warunkujący pojawienie się lub nie tej choroby znajduje się na chromosomie 19. Czynnikiem zwiększającym ryzyko wystąpienia hipertermii jest również stres.

U dzieci choroba ta może być poprzedzona występowaniem sztywności mięśni żwaczy po zastosowaniu suksametonium.

Bibliografia

• Wielki słownik medyczny. Warszawa: PZWL, 1996, s. 471. ISBN 8320019230.

Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.