Tachykardia
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
| Tachykardia, nie określona | |||
| tachycardia | |||
|
|||
Tachykardia inaczej częstoskurcz (łac. tachycardia) – przyspieszenie akcji serca powyżej 100 uderzeń na minutę[1]. Tachykardia nie zawsze jest objawem choroby. Najczęściej akcja serca przyspiesza wskutek zdenerwowania lub wysiłku fizycznego (tachykardia zatokowa).
Typy tachykardii: tachykardia zatokowa, częstoskurcz nadkomorowy (ang. Supraventricular tachycardia, SVT), częstoskurcz komorowy (Ventricular tachycardia, VT).
Inne przyczyny tachykardii to między innymi:
- gorączka
- nadmierna nerwowość
- działanie kofeiny, alkoholu albo nikotyny
- zażywanie narkotyków, np.: amfetaminy
- nadczynność tarczycy
- zawał lub inne postaci choroby niedokrwiennej serca
- niewydolność oddechowa
- reakcja anafilaktyczna
- różne choroby serca
- niewydolność serca
- niedokrwistości pokrwotoczne
- przyjmowanie leków zwierających w składzie: atropinę, efedrynę lub pseudoefedrynę.
- niedocukrzenie
- odwodnienie
Przyspieszona akcja serca występuje również w wielu arytmiach. Tachykardia, której towarzyszy niemiarowa akcja serca, nosi nazwę tachyarytmii.
Zobacz też [edytuj]
Przypisy
- ↑ Gerd Herold (red.), Medycyna wewnętrzna. Repetytorium dla studentów medycyny i lekarzy, Wydawnictwo Lekarskie PZWL, Warszawa, 2004, ISBN 83-200-3018-8, str. 308
