Informacja niejawna

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Stempel "Ściśle tajne" na przedwojennych dokumentach wojskowych
Stempel "Tajne"
Stempel "Poufne"

Informacja niejawna – polski termin prawniczy, który został zdefiniowany w ustawie o ochronie informacji niejawnych z 5 sierpnia 2010 roku[1]. Oznacza informację, która wymaga ochrony przed nieuprawnionym ujawnieniem, niezależnie od formy i sposobu jej wyrażenia, także w trakcie jej opracowania.

Klauzule tajności[edytuj | edytuj kod]

Informacjom niejawnym nadaje się klauzulę:

  • ściśle tajne, jeśli ich nieuprawnione ujawnienie spowoduje wyjątkowo poważną szkodę dla Rzeczypospolitej Polskiej przez to, że: zagrozi niepodległości, suwerenności lub integralności terytorialnej Rzeczypospolitej Polskiej;
  • tajne, jeśli ich nieuprawnione ujawnienie spowoduje poważną szkodę dla Rzeczypospolitej Polskiej przez to, że: uniemożliwi realizację zadań związanych z ochroną suwerenności, lub porządku konstytucyjnego Rzeczypospolitej Polskiej;
  • poufne, jeśli ich nieuprawnione ujawnienie spowoduje szkodę dla Rzeczypospolitej Polskiej przez to, że: utrudni prowadzenie bieżącej polityki zagranicznej Rzeczypospolitej Polskiej;
  • zastrzeżone, jeśli nie nadano im wyższej klauzuli tajności, a ich nieuprawnione ujawnienie może mieć szkodliwy wpływ na wykonywanie przez organy władzy publicznej lub inne jednostki organizacyjne zadań w zakresie obrony narodowej Rzeczypospolitej Polskiej.

Kontrola ochrony informacji niejawnych[edytuj | edytuj kod]

Kontrolę ochrony informacji niejawnych prowadzą Agencja Bezpieczeństwa Wewnętrznego i Służba Kontrwywiadu Wojskowego w zakresie opisanym w ustawie o ochronie informacji niejawnych z 5 sierpnia 2010 roku.

Odpowiedzialność karna[edytuj | edytuj kod]

Za ujawnienie informacji o klauzuli ściśle tajne albo tajne polski Kodeks karny przewiduje karę pozbawienia wolności od 3 miesięcy do 5 lat[2]. Za ujawnienie informacji o klauzuli poufne lub zastrzeżone przez funkcjonariusza publicznego grozi kara pozbawienia wolności do 3 lat[3].

Przypisy

  1. Dz. U. z 2010 r. Nr 182, poz. 1228
  2. Art. 265 § 1 KK
  3. Art. 266 § 2 KK

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]