Służba Kontrwywiadu Wojskowego

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Służba Kontrwywiadu Wojskowego
Szef płk Piotr Pytel
Adres 00-909 Warszawa
ul. Oczki 1
Położenie na mapie Warszawy
Mapa lokalizacyjna Warszawy
Służba Kontrwywiadu Wojskowego
Służba Kontrwywiadu Wojskowego
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Służba Kontrwywiadu Wojskowego
Służba Kontrwywiadu Wojskowego
Ziemia 52°13′28,34″N 21°00′07,26″E/52,224539 21,002017Na mapach: 52°13′28,34″N 21°00′07,26″E/52,224539 21,002017

Służba Kontrwywiadu Wojskowego (SKW) – służba specjalna właściwa w sprawach ochrony przed zagrożeniami wewnętrznymi dla obronności Rzeczypospolitej Polskiej oraz bezpieczeństwa i zdolności bojowej Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej, powołana na podstawie ustawy z dnia 9 czerwca 2006[1] i podległa Ministrowi Obrony Narodowej[2]. Służba pełni rolę kontrwywiadowczą.

SKW rozpoczęła działalność 1 października 2006. Dzień wcześniej (30 września 2006) zostały rozwiązane Wojskowe Służby Informacyjne.

22 czerwca 2012 r. SKW nadano sztandar[3].

Struktura[edytuj | edytuj kod]

  1. Zarząd Operacyjny
  2. Zarząd Ochrony Ekonomicznych Interesów Sił Zbrojnych
  3. Zarząd Ochrony Sił Zbrojnych
  4. Zarząd Bezpieczeństwa Informacji Niejawnych
  5. Biuro Techniki i Obserwacji
  6. Biuro Radiokontrwywiadu
  7. Biuro Łączności i Informatyki
  8. Biuro Pełnomocnika Ochrony i Bezpieczeństwa Wewnętrznego
  9. Biuro Logistyki
  10. Biuro Ewidencji i Archiwum
  11. Biuro Kadr i Szkolenia
  12. Biuro Prawne
  13. Zespół Nadzoru Finansowego
  14. Zespół Audytu Wewnętrznego
  15. Gabinet Szefa SKW
  16. Inspektorat SKW w Gdyni
  17. Inspektorat SKW w Krakowie
  18. Inspektorat SKW w Lublinie
  19. Inspektorat SKW w Poznaniu
  20. Inspektorat SKW w Warszawie[4]

Zadania[edytuj | edytuj kod]

  1. rozpoznawanie, zapobieganie oraz wykrywanie popełnianych przez żołnierzy pełniących czynną służbę wojskową w tym również żołnierzy SKW i SWW oraz pracowników SZ RP i innych jednostek organizacyjnych MON, przestępstw:
    • przeciwko pokojowi, ludzkości oraz przestępstw wojennych określonych w rozdziale XVI ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks karny,
    • przeciwko Rzeczypospolitej Polskiej określonych w rozdziale XVII ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks karny,
    • określonych w art. 140 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks karny,
    • określonych w art. 228–230 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks karny – jeżeli mogą one zagrażać bezpieczeństwu lub zdolności bojowej SZ RP,
    • przeciwko ujawnianiu informacji niejawnych,
    • związanych z obrotem z zagranicą towarami, technologiami i usługami o znaczeniu strategicznym dla bezpieczeństwa państwa,
    • związanych z działalnością terrorystyczną oraz innych niż wymienione w lit. a-f, godzących w bezpieczeństwo potencjału obronnego państwa;
  2. współdziałanie z Żandarmerią Wojskową i innymi organami uprawnionymi do ścigania przestępstw wymienionych w pkt 1;
  3. realizowanie zadań dotyczących ochrony państwa;
  4. uzyskiwanie, gromadzenie, analizowanie, przetwarzanie informacji mogących mieć znaczenie dla obronności, bezpieczeństwa lub zdolności bojowej SZ RP;
  5. prowadzenie kontrwywiadu radioelektronicznego oraz przedsięwzięć z zakresu ochrony kryptograficznej i kryptoanalizy;
  6. uczestniczenie w planowaniu i przeprowadzaniu kontroli realizacji umów międzynarodowych dotyczących rozbrojenia;
  7. ochrona bezpieczeństwa jednostek wojskowych oraz żołnierzy wykonujących zadania służbowe poza granicami państwa;
  8. ochrona bezpieczeństwa badań naukowych i prac rozwojowych zleconych przez SZ RP oraz produkcji i obrotu towarami, technologiami i usługami o przeznaczeniu wojskowym zamówionymi przez SZ RP;
  9. podejmowanie działań, przewidzianych dla SKW, w innych ustawach, a także umowach międzynarodowych, którymi Rzeczpospolita Polska jest związana.

Stopnie służbowe[edytuj | edytuj kod]

W SKW obowiązują następujące korpusy i stopnie służbowe żołnierzy i funkcjonariuszy[5]:

  • korpus szeregowych:
    • Naramiennik Szeregowy.svg szeregowy
    • Naramiennik Starszy Szeregowy.svg starszy szeregowy
  • korpus podoficerów:
    • Naramiennik Kapral.svg kapral
    • Naramiennik Starszy Kapral.svg starszy kapral
    • Naramiennik Plutonowy.svg plutonowy
    • starszy plutonowy
    • Naramiennik Sierzant.svg sierżant
    • Naramiennik Starszy Sierzant.svg starszy sierżant
    • sierżant sztabowy
    • starszy sierżant sztabowy
  • korpus chorążych
    • Naramiennik Mlodszy Chorazy.svg młodszy chorąży
    • Naramiennik Chorazy.svg chorąży
    • Naramiennik Starszy Chorazy.svg starszy chorąży
    • młodszy chorąży sztabowy
    • chorąży sztabowy
    • Naramiennik Starszy Chorazy Sztabowy.svg starszy chorąży sztabowy
  • korpus oficerów:
    • Naramiennik Podporucznik land.png podporucznik
    • Naramiennik Porucznik land.png porucznik
    • Naramiennik Kapitan land.png kapitan
    • Naramiennik Major land.png major
    • Naramiennik Podpułkownik land.png podpułkownik
    • Naramiennik Pułkownik land.png pułkownik
    • Naramiennik Generał brygady land.png generał brygady

Szef SKW[edytuj | edytuj kod]

Powołanie[edytuj | edytuj kod]

Szefów SKW powołuje i odwołuje, na wniosek Ministra Obrony Narodowej, Prezes Rady Ministrów, po zasięgnięciu opinii Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej oraz Kolegium do Spraw Służb Specjalnych i Sejmowej Komisji do Spraw Służb Specjalnych.

Odwołanie[edytuj | edytuj kod]

Odwołanie Szefa SKW z zajmowanego stanowiska następuje w przypadku:

  • rezygnacji z zajmowanego stanowiska;
  • zrzeczenia się obywatelstwa polskiego lub nabycia obywatelstwa innego państwa;
  • skazania prawomocnym wyrokiem sądu za przestępstwo lub przestępstwo skarbowe;
  • utraty predyspozycji niezbędnych do zajmowania stanowiska;
  • niewykonywania obowiązków z powodu choroby trwającej nieprzerwanie ponad 3 miesiące.

Publicznie znane sukcesy służby[edytuj | edytuj kod]

  • Wciągnięcie w grę operacyjną i ujawnienie działalności szpiegowskiej dwóch żołnierzy Głównego Zarządu Rozpoznawczego Sztabu Generalnego Sił Zbrojnych Federacji Rosyjskiej (GRU) będących pod przykryciem dyplomatów Ataszatu Obrony Ambasady FR w Warszawie[6][7]. Skutek: ekspulsja z Rzeczypospolitej Polskiej tych żołnierzy – dyplomatów z Ataszatu Obrony Ambasady FR w Warszawie pod koniec 2008.
  • Obfite w sukcesy działania operacyjne prowadzone na rzecz realizacji zadań przez żołnierzy JW 4814[8].
  • Uzyskanie informacji o działalności szpiegowskiej na rzecz GRU GSz WS RF agentów wywiadu i doprowadzenie do ich zatrzymania. Niezwiązani ze sobą agenci wywiadu to żołnierz, podpułkownik Zbigniew J. starszy specjalista Departamentu Wychowania i Promocji Obronności Ministerstwa ON, oskarżony o przestępstwo z art. 130 § 2 kk[9] oraz warszawski prawnik z obywatelstwami FR i RP prowadzący wywiad w strefie rynku paliw płynnych i energetyki. Dodatkowym zagrożeniem było to, że prawnik złożył wniosek o odbycie wolontariatu w strefie paliw i energetyki w Ministerstwie Gospodarki, wniosek został odrzucony, zapewne po opinii ABW. Prawnik Stanisław Sz. został oskarżony o przestępstwo z art. 130 § 1 kk[10]. Stanisław Sz. brał udział w co najmniej jednym spotkaniu Komisji Gospodarki Sejmu RP[11][12]. Po zdobyciu informacji i ich analizie oraz przetworzeniu przez SKW, czynności przejęły organy ścigania, Żandarmeria Wojskowa i Agencja Bezpieczeństwa Wewnętrznego. Agenci wywiadu zostali aresztowani na 3 miesiące.

Nieprawidłowości w SKW[edytuj | edytuj kod]

  • W 2009 roku rozpoczęło się śledztwo w sprawie podejrzenia korupcji w Zarządzie Bezpieczeństwa Informacji Niejawnych wydającym świadectwa bezpieczeństwa przemysłowego[13].
  • W 2011 roku MON poprosił CBA o wsparcie w zwalczaniu korupcji w wojsku, co – według „Rzeczpospolitej” – było spowodowane niewystarczającym wypełnianiem tych zadań przez SKW[14].

Szefowie SKW[edytuj | edytuj kod]

Lp. Okres urzędowania Imię i nazwisko Zajmowana funkcja
1. lipiec 2006 – 4 października 2006 Antoni Macierewicz Pełnomocnik ds. tworzenia Służby Kontrwywiadu Wojskowego
2. 4 października 2006 – 5 listopada 2007 Antoni Macierewicz Szef SKW
3. 5 listopada – 20 listopada 2007 płk Andrzej Kowalski p.o. Szefa SKW
4. 20 listopada 2007 – 20 lutego 2008 płk Grzegorz Reszka p.o. Szefa SKW
5. 20 lutego 2008 – 20 maja 2008 ppłk Janusz Nosek p.o. Szefa SKW
6. 20 maja 2008 – 8 października 2013 gen. bryg. Janusz Nosek Szef SKW
7. 9 października 2013 – 10 stycznia 2014 ppłk Piotr Pytel p.o. Szefa SKW
8. od 10 stycznia 2014 płk Piotr Pytel Szef SKW[15]

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]