Funkcjonariusz publiczny

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Funkcjonariusz publiczny – według definicji legalnej, zakresowej z art. 115 § 13 polskiego Kodeksu karnego[1] to:

Według innych aktów normatywnych oraz orzecznictwa, prawa funkcjonariusza publicznego ma:

  • lekarz udzielający świadczeń w ramach pomocy doraźnej[2],
  • pielęgniarka i położna podczas i w związku z udzielaniem świadczeń zdrowotnych[3],
  • osoba udzielająca pierwszej pomocy, kwalifikowanej pierwszej pomocy oraz podejmująca medyczne czynności ratunkowe[4],
  • od maja 2007 roku nauczyciel, podczas lub w związku z pełnieniem obowiązków służbowych[5]
  • asesor komorniczy, gdy pełni zlecone mu obowiązki zastępcy komornika, bądź prowadzi zlecone mu czynności egzekucyjne w trybie art. 33 ustawy o komornikach sądowych i egzekucji (Dz. U. z 2011 r. Nr 231, poz. 1376)[6], jednakże zdania Sądu Najwyższego nie podziela doktryna[7]
  • rachmistrz spisowy w czasie wykonywania obowiązków związanych z narodowym spisem powszechnym[8]

Z ochrony prawnej przysługującej funkcjonariuszom publicznym korzystają również sołtysi, przewodniczący zarządów osiedli i dzielnic na podstawie ustawy o samorządzie gminnym, a także pracownicy ochrony wykonujący zadania ochrony obszarów, obiektów i urządzeń podlegających obowiązkowej ochronie[9].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Ostatnia zmiana weszła w życie 31 maja 2012 r. – Ustawa z dnia 10 maja 2012 r. o zmianie ustawy – Kodeks karny oraz ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz. U. z 2012 r. Nr 0, poz. 611)
  2. Podstawa prawna: art. 44 ustawy z dn. 5 grudnia 1996 r. o zawodach lekarza i lekarza dentysty (Dz. U. z 2008 r. Nr 136, poz. 857)
  3. Podstawa prawna: art. 11 ust. 2 ustawy z dn. 15 lipca 2011 r. o zawodach pielęgniarki i położnej (Dz. U. z 2011 r. Nr 174, poz. 1039)
  4. Podstawa prawna: art. 5 ust. 1 ustawy z dn. 8 września 2006 r. o Państwowym Ratownictwie Medycznym (Dz. U. z 2006 r. Nr 191, poz. 1410)
  5. Podstawa prawna: art. 63 ust. 1 ustawy z dn. 26 stycznia 1992 r. Karta Nauczyciela (Dz. U. z 2006 r. Nr 97, poz. 674)
  6. Sąd Najwyższy: UCHWAŁA Z DNIA 30 KWIETNIA 2003 R. I KZP 12/03 (pol.). [dostęp 2010-08-03].
  7. Jarosław Majewski: XIV. W: Grzegorz Bogdan, Zbigniew Ćwiąkalski, Piotr Kardas, Jarosław Majewski, Janusz Raglewski: Kodeks karny. Część ogólna. Komentarz. Maria Szewczyk, Włodzimierz Wróbel, Andrzej Zoll. Wyd. 3. Warszawa: Wolters Kluwer, 2007, s. 1215-1216. ISBN 978-83-7526-599-6. (pol.)
  8. Podstawa prawna: art. 19 ust. 4 ustawy z dn. 4 marca 2010 r. o narodowym spisie powszechnym ludności i mieszkań w 2011 r. (Dz. U. z 2010 r. Nr 47, poz. 277)
  9. Podstawa prawna: art. 42 ustawy z dn. 22 sierpnia 1997 r. o ochronie osób i mienia (Dz. U. z 1997 r. Nr 114, poz. 740)

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Scale of justice gold.png Artykuł uwzględnia ograniczony pod względem terytorialnym stan prawny na 15 marca 2012. Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć prawnych w Wikipedii.