Isle of Ely

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Położenie hrabstwa Isle of Ely (1889-1965) w Anglii
Mapa hrabstwa Cambridgeshire z 1648 roku z widoczną w środkowej części krainą Isle of Ely

Isle of Ely – kraina geograficzno-historyczna we wschodniej Anglii, na terenie hrabstwa Cambridgeshire. Kraina obejmuje niskie wzniesienie (do ok. 40 m n.p.m.[1]) o długości około 11 km i szerokości 6 km, otoczone przez depresyjną równinę The Fens. Główną miejscowością na jej terenie jest miasto Ely.

W przeszłości otaczająca krainę równina pokryta była mokradłami, w praktyce czyniąc ten obszar wyspą (stąd nazwa krainy; ang. isle – wyspa). Ze względu na swą niedostępność Isle of Ely stała się siedzibą Herewarda, jednego z głównych przywódców anglosaskiego ruchu oporu przeciw Wilhelmowi Zdobywcy, po inwazji Normanów na Anglię w 1066 roku. W XVII roku równinę zaczęto osuszać, a obecnie wykorzystywana jest ona rolniczo.

W latach 1889-1961 Isle of Ely wraz z sąsiadującymi terenami stanowiła samodzielne hrabstwo, w 1961 roku liczące 971 km² powierzchni oraz 89 180 mieszkańców[2]. Na jego terenie znajdowały się dodatkowo m.in. miasta Chatteris, March, Whittlesey oraz Wisbech.

Przypisy

  1. Isle of Ely (ang.). WheresThePath.com. [dostęp 2011-09-19].
  2. The Isle of Ely – Population Statistics (ang.). A vision of Britain through time. [dostęp 2011-09-19].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Isle of Ely (ang.). Britannica Online Encyclopedia. [dostęp 2011-09-19].