Izabela Kastylijska y de Molina

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Izabela Kastylijska y de Molina
królowa Aragonii, Walencji i Sycylii
Okres panowania od 1291
do 1295
Żona Jakuba II Sprawiedliwego
Poprzedniczka Konstancja Hohenstauf
Następczyni Blanka Andegaweńska
księżna Bretanii
Okres panowania od 1312
do 1328
Żona Jana III
Poprzedniczka Jolanta de Dreux
Następczyni Joanna Sabaudzka
Dane biograficzne
Dynastia burgundzka
Urodzona 1283
Zmarła 1328
Ojciec Sancho IV Odważny
Matka Maria de Molina
1 Mąż Jakub II Sprawiedliwy
2 Mąż Jan III Dobry
Dzieci brak

Izabela de Castilla y de Molina (1283-1328) - królowa Aragonii jako pierwsza żona króla Jakuba II Sprawiedliwego, i księżna Bretanii jako druga żona księcia Jana III. Wicehrabina Limoges.

Izabela była najstarszą córką króla Kastylii - Sancha IV Odważnego i Marii de Molina. Rodzicami jej ojca byli: Alfons X Mądry i Jolanta Aragońska. Rodzicami jej matki byli: infant Alfons de Molina i Mayor Alonso de Meneses. Obaj jej dziadkowie byli ze sobą spokrewnieni.

Małżeństwa[edytuj | edytuj kod]

1 grudnia 1291, w mieście Soria, Izabela poślubiła Jakuba II, króla Aragonii. Ona miała wtedy jedynie osiem lat, a jej małżonek dwadzieścia cztery. Małżeństwo to nigdy nie zostało skonsumowane. Sancho IV zmarł 25 kwietnia 1295, a Jakub postanowił zerwać zawarte z Kastylią przymierze. Anulował swoje małżeństwo i rozpocząć przygotowania do ślubu z Blanką Andegaweńską, drugą córką Karola II Kulawego, króla Neapolu, i Marii Arpadowicz z Węgier.

Izabela przez prawie dekadę pozostała niezamężna. Wreszcie w 1310 w Burgos, w wieku 27 lat, poślubiła 24-letniego Jana III, księcia Bretanii. Jego pierwszą żoną była Izabela de Valois (1292-1309), córka Karola de Valois. Para nie miała razem dzieci.