Izochronizm

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Izochronizm – właściwość wszystkich harmonicznych układów drgających polegająca na niezależności okresu drgań od ich amplitudy. Rzeczywiste układy drgające wykonują z dobrym przybliżeniem drgania harmoniczne i pozostają izochroniczne wówczas, gdy amplituda drgań jest stosunkowo mała. Dla drgań mechanicznych oznacza to np.

  • wychylenie wahadła o kąt dostatecznie mały, aby można było przyjąć, że \sin \alpha=\alpha
  • maksymalne rozciągnięcie sprężyny podczas drgań tylko w zakresie stosowalności prawa Hooke'a.