Język kreolski Wysp Zielonego Przylądka

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
kriolu kabuverdianu
Obszar Wyspy Zielonego Przylądka
Liczba mówiących 950 tys.
Klasyfikacja genetyczna Języki indoeuropejskie
 Języki kreolskie
  Języki kreolskie na bazie portugalskiego
   Język caboverdiano
Pismo łacińskie
SIL kea
W Wikipedii
Zobacz też: język, języki świata
Wyspy Zielonego Przylądka
Publikacje na temat języka kreolskiego

Język kabuverdianu, język kreolski Wysp Zielonego Przylądka - afroportugalski język kreolski używany na tym archipelagu jako język codzienny. Standardowy język portugalski pozostaje natomiast językiem administracji, szkolnictwa i mediów. Większość mieszkańców jest dwujęzyczna, posługując się kreolskim w mowie, natomiast portugalskim na piśmie.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Język kreolski Wysp Zielonego Przylądka kształtuje się jako odrębny język od XVI w. w wyniku wzajemnego oddziaływania języka portugalskiego i języków zachodnioafrykańskich: mandingo, wolof i timene, z których przejął niektóre cechy.

System fonologiczny[edytuj | edytuj kod]

  • Szereg uproszczeń w wymowie
  • Wymowa portugalskiego ch jako "cz" i j jako "j"

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

  • Czasowniki ter, vir, ir istnieją tylko w 3 os. l. poj czasu teraźniejszego
  • Pozostałe czasowniki mają tylko formę bezokolicznika
  • Użycie uproszczonych czasowników estar i haver do tworzenia czasów gramatycznych

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Hlibowicka-Węglarz, Barbara: Język portugalski w świecie wczoraj i dziś, Wydawnictwo Uniwersytety Marii Curie-Skłodowskiej, Lublin 2003 ISBN 83-227-2066-1
  • Atlas języków. Pochodzenie i rozwój języków świata, Poznań 1998, ISBN 83-85414-31-2
  • Majewicz, Alfred F.: Języki świata i ich klasyfikacja, PWN, Warszawa, 1989, ISBN 83-01-08163-5
  • Quint:, Nicolas: Le Créole Capverdien de poche, Assimil 2005, ISBN 98-2-005-0366-8

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]