Języki paleobałkańskie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Języki paleobałkańskie, także: paleobałkańska liga językowa - postulowana liga języków z rodziny indoeuropejskiej, używanych w starożytności na terenach Półwyspu Bałkańskiego i wtórnie rozprzestrzenionych (na skutek inwazji ludnościowej) także na terytorium Azji Mniejszej. Obejmuje języki poświadczone na Półwyspie Bałkańskim:

Na terenie Azji Mniejszej i Półwyspu Bałkańskiego używane są języki:

Wyłącznie na obszarze Azji Mniejszej są używane języki:

Ponieważ języki te, poza greką, albańskim i ormiańskim, są słabo zaświadczone, trudno jednoznacznie wyrokować o ich stopniu pokrewieństwa genetycznego. Językoznawcy są jednak zgodni, że język liburnijski blisko spokrewniony z wenetyjskim nie należał do tej samej gałęzi języków indoeuropejskich, co starogrecki i macedoński). Pewne typologiczne podobieństwa skłaniają jednak językoznawców do łączenia tych języków w ligę.

Liga paleobałkańska tworzy substrat językowy dla wielu współczesnych języków Bałkanów, w tym dla rumuńskiego i współczesnego macedońskiego.