Język rumuński

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Limba română
Obszar Rumunia, Mołdawia, Bułgaria, Kanada, USA, Rosja Serbia, Ukraina, Węgry Izrael i inne
Liczba mówiących 24 milionów
Ranking 36.
Klasyfikacja genetyczna Języki indoeuropejskie
Języki italskie
Języki romańskie
Języki wschodnioromańskie
Język rumuński
Pismo łacińskie
Status oficjalny
język urzędowy Rumunia, Mołdawia, Wojwodina (Serbia), jeden z urzędowych w Unii Europejskiej
Regulowany przez Akademia Rumuńska
Kody języka
ISO 639-1 ro
ISO 639-2 rum/ron
ISO 639-3 ron
SIL RUM
W Wikipedii
Zobacz też: język, języki świata
logo Wikipedii
Wikipedia w języku rumuńskim
WiktionaryPl.svg
W Wikisłowniku: Słownik języka rumuńskiego
Słownik {{{z języka}}}-polski, polsko-rumuński online

Język rumuński (dakorumuński, limba română, limba dacoromână, arch. limba rumână) to język z grupy romańskiej (podgrupa wschodnioromańska) języków indoeuropejskich, którym posługuje się około 24 mln osób, z czego około 17,25 mln w Rumunii, około 2,7 mln w Mołdawii (zob. też język mołdawski), , Hiszpanii (ok. 2 mln), we Włoszech (ok. 800 tys.), około 200 tysięcy w Izraelu, około 100 tysięcy w Serbii i około 400 tysięcy na Ukrainie; mniejsze skupiska użytkowników w innych krajach (Australia, Azerbejdżan, Kanada, Węgry, Kazachstan, Rosja i USA).

Język rumuński jest językiem urzędowym w Rumunii i Mołdawii, a także w Wojwodinie (Serbia) na poziomie lokalnym.

Do jego zapisu stosuje się od 1860 roku alfabet łaciński. Wcześniej (od XVI wieku) stosowano w tym celu cyrylicę (w Mołdawii cyrylica obowiązywała też od momentu przyłączenia jej do ZSRR do 1989 roku).

W języku rumuńskim możemy odnaleźć wiele słów występujących w różnych językach słowiańskich, takich jak: da (tak), ceas (czytaj: czias (godzina), război (wojna), nevastă (żona), duh (duch, np. w połączeniu Duhul Sfânt - Duch Święty) itd. Wyrazy takie stanowią obecnie 14% zasobu słów rumuńskiego języka standardowego, choć w XIX wieku było ich ponad 50%.

Od XIX wieku rumuński był poddawany procesowi reromanizacji, polegającemu na rugowaniu z języka słów pochodzenia nieromańskiego i wprowadzaniu na ich miejsce wyrazów zaczerpniętych z innych języków romańskich, przede wszystkim francuskiego i włoskiego.

Przez niektórych badaczy za dialekty tego języka uważane są języki: istrorumuński, arumuński i meglenorumuński.

Dialektami języka rumuńskiego z grupy Româna moldoveneascăRomâna moldovenească vestică (używany w Rumunii) oraz Româna moldovenească estică (używany w Mołdawii).

Nowoczesną literaturę rozwinął w języku rumuńskim Mihai Eminescu.

W Polsce filologię rumuńską można studiować na Uniwersytecie im. Adama Mickiewicza w Poznaniu i eksternistycznie na Uniwersytecie Jagiellońskim w Krakowie. W Warszawie i Wrocławiu prowadzony jest jedynie lektorat, dostępny dla wszystkich studentów.

Klasyfikacja i zbliżone języki[edytuj | edytuj kod]

Zasięg języka rumuńskiego na świecie

Język rumuński to język romański, mający wiele wspólnego przede wszystkim z francuskim i włoskim, ale także z hiszpańskim i innymi językami zachodniej Europy.

Jednocześnie język rumuński należy do bałkańskiej ligi językowej i posiada wiele cech łączących go z innymi językami bałkańskimi - bułgarskim, macedońskim, greckim i albańskim.

Najbliższe rumuńskiemu są inne języki wschodnioromańskie: arumuński, meglenorumuński i istrorumuński, które są czasem uznawane za dialekty tradycyjnej rumuńszczyzny. Alternatywną nazwą języka jest dakorumuński - nazwa nawiązuje do dawnej rzymskiej prowincji Dacji, której terytorium znajduje się głównie na ziemiach rumuńskojęzycznych.

Dialekt języka rumuńskiego używany w Mołdawii został nazwany językiem mołdawskim przez radzieckich i późniejszych mołdawskich przywódców, ale językoznawcy nie uznają go za odrębny język.

Biorąc pod uwagę główne języki romańskie, najbliższy rumuńskiemu jest język włoski - mają one około 77% wspólnego słownictwa i zbliżoną gramatykę. Jednakże w porównaniu do włoskiego, rumuński brzmi łagodniej i bardziej miękko. Mimo wielu podobieństw do francuskiego, katalońskiego, hiszpańskiego czy portugalskiego, różnice gramatyczne sprawiają, że języki te mogą być niezrozumiałe dla użytkownika rumuńskiego, jeśli nie uczył się on wcześniej danej mowy.

Poniższy przykład obrazuje podobieństwa (pogrubione) między pięcioma głównymi językami romańskimi:

Ea închide întodeauna fereastra înainte de a cina. (rumuński)
Lei chiude sempre la finestra prima di cenare. (włoski)
Elle ferme toujours la fenêtre avant le dîner. (francuski)
Ella cierra siempre la ventana antes de cenar. (hiszpański)
Ela fecha sempre a janela antes de jantar. (portugalski)
Ona zawsze zamyka okno przed kolacją. (polski)

Dystrybucja geograficzna[edytuj | edytuj kod]

 Osobny artykuł: romanofonia.
Osoby posługujące się językiem rumuńskim według państw.
Znajomość języka rumuńskiego w krajach południowo-wschodniej części Unii Europejskiej oraz Mołdawii i serbskiej Wojwodinie

Rumuński jest używany w Rumunii, Mołdawii, Ukrainie, Węgrzech, Bułgarii, Serbii, ale istnieją duże społeczności rumuńskojęzyczne w Kanadzie, USA, Niemczech, Izraelu, Australii, Nowej Zelandii, Polsce i Grecji, głównie dzięki migracjom po I i II wojnie światowej. Również upadek bloku komunistycznego i żelaznej kurtyny spowodowały falę migracji, zwłaszcza do krajów o kulturze romańskiej.

Rumunia[edytuj | edytuj kod]

Według konstytucji Rumunii z roku 1991, rumuński jest urzędowym językiem państwa. Używa się go w oficjalnych wydawnictwach rządowych, systemie edukacji oraz w prawnie ważnych umowach i kontraktach. Również reklamy muszą zostać przetłumaczone na język rumuński przed publikacją bądź emisją.

Institutul Limbii Române, założony przez rumuńskie Ministerstwo Edukacji, promuje język rumuński i wspiera ludzi chcących się go nauczyć, współpracując z departamentem Ministerstwa Spraw Zagranicznych ds. Rumunów za Granicą.

Mołdawia[edytuj | edytuj kod]

 Osobny artykuł: język mołdawski.

Według spisu ludności z roku 2004, 16,5% (558 508) z całkowitej liczby mieszkańców Mołdawii wybrało rumuński jako język ojczysty. 60% (2 029 847) natomiast wybrało mołdawski. Liczby te zmieniają się jednak w zależności od obszaru - 40% mieszkańców terenów zurbanizowanych wybrało rumuński. Tylko co siódmy mieszkaniec wsi udzielił takiej odpowiedzi.

Wojwodina[edytuj | edytuj kod]

Ósmy artykuł konstytucji Serbii wymaga, żeby język serbski/serbochorwacki oraz cyrylica były używane w urzędach i instytucjach, podczas gdy transkrypcja łacińska - w sytuacjach ustalonych przez inne prawa. Klauzula w artykule 8.2 precyzyjnie określa, że w regionach Serbii zamieszkanych przez mniejszości narodowe, języki tych mniejszości mogą być używane jako urzędowe w takich samych sytuacjach, jak zapis łaciński.

Artykuł 6 statutu Autonomicznego Regionu Wojwodiny określa, że oprócz języka serbskiego, urzędowymi językami prowincji są węgierski, słowacki, rumuński oraz rusiński.

Rumuński język oraz alfabet są w oficjalnym użyciu w ośmiu miastach: Alibunar, Bela Crkva, Zitişte, Zrenjanin, Kovăciţa, Cuvin, Plandişte i Secanj. Rumuński jest używany również w kilkunastu miejscowościach gminy Vârşeţ.

W spisie ludności z roku 2002, 1,5% mieszkańców Wojwodiny wybrało rumuński jako język ojczysty. Stanowi to około 0,1% wszystkich ludzi mówiących na świecie w tym języku.

Alfabet[edytuj | edytuj kod]

 Osobny artykuł: alfabet rumuński.

Alfabet rumuński składa się z następujących znaków: A, a (a); Ă, ă (ă); Â, â (â din a); B, b (be), C, c (ce); D, d (de), E, e (e); F, f (fe / ef); G, g (ghe / ge); H, h (ha / haş); I, i (i); Î, î (î din i); J, j (je), K, k (ka de la kilogram), L, l (le / el); M, m (me / em); N, n (ne / en); O, o (o); P, p (pe); R, r, (re / er); S, s (se / es); Ș ș (șe); T, t (te); Ț ț (țe); U, u (u); V, v (ve); X, x (ics); Z, z (ze / zet).

Wymowa[edytuj | edytuj kod]

litera wymowa (IPA) przykład
A a /a/ aur - złoto
Ă ă /ə/ apă - woda
 â /ɨ/ România - Rumunia
B b /b/ bere - piwo
C c
/k/ clei - klej
przed samogłoskami 'e' oraz 'i': /ʧ/ ceva - coś; ciudat - dziwny
D d /d/ drum - droga
E e
/e/ tren - pociąg
/je/ el - on
/e̯/ leac - lekarstwo
F f /f/ frig - zimno
G g
/g/ glas - głos
przed samogłoskami 'e' oraz 'i': /ʤ/ ger - mróz; ginere - zięć
H h /h/ hamal - tragarz
I i
/i/ intrare - wejście
w sąsiedztwie samogłoski, oraz na początku wyrazu: /j/ fier - żelazo; ieri - wczoraj
koniec wyrazu: /ʲ/ București - Bukareszt
Î î /ɨ/ în - w
J j /ʒ/ etaj - piętro
K k /k/ używane tylko w wyrazach obcego pochodzenia
L l /l/ lac - jezioro
M m /m/ formular - forma
N n /n/ munte - góra
O o
/o/ om - człowiek
/o̯/ oaie - owca
P p /p/ pod - most
R r /r/ rută - droga
S s /s/ soare - słońce
Ș ș /ʃ/ școală - szkoła
T t /t/ trup - ciało
Ț ț /ʦ/ țel - cel
U u /u/ universitate - uniwersytet
V v /v/ vapor - statek
W w /v/ używane tylko w wyrazach obcego pochodzenia
X x /ks/ excursie - wycieczka
Z z /z/ zahăr - cukier

Alfabet rumuński opiera się na alfabecie łacińskim, zawiera również pięć dodatkowych liter. Dawniej istniało aż 12 dodatkowych znaków, stopniowo jednak usuwano je w reformach pisowni.

Gramatyka[edytuj | edytuj kod]

Istnieje pięć przypadków: mianownik (nominativ), dopełniacz (genitiv), celownik (dativ), biernik (acuzativ), wołacz (vocativ).

Czasownik[edytuj | edytuj kod]

Podobnie jak we wszystkich językach romańskich, również w rumuńskim czasowniki odmieniają się przez osoby, liczby, czasy, tryby oraz strony. Standardowy szyk zdania to SVO. Rumuńskie czasowniki podzielone są na cztery grupy koniugacyjne – przynależność czasownika do takiej grupy zależy od końcówki bezokolicznika. Podział na koniugacje jest tylko zwyczajowy, gdyż w obrębie danej grupy istnieje kilka wzorów odmiany.

  • pierwsza koniugacja: czasowniki zakończone na —a, jak a da (dać), a cânta (śpiewać), oraz na niedyftongizowane —ea, jak a crea (tworzyć)
  • druga koniugacja: czasowniki zakończone na dyftongizowane —ea, jak a putea (móc), a cădea (upadać)
  • trzecia koniugacja: czasowniki zakończone na —e, jak a vinde (sprzedawać), a crede (wierzyć)
  • czwarta koniugacja: czasowniki zakończone na —i oraz —î, jak a veni (przychodzić), a urî (nienawidzić)

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]