Języki tasmańskie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Języki tasmańskie – grupa kilku słabo poznanych języków (dialektów?) tubylczej ludności Tasmanii, izolowanych, zaliczanych przez Josepha Greenberga do indopacyficznej nadrodziny językowej, którymi przed przybyciem Anglików mówiło około 5000 ludzi.

Języki te wygasły ostatecznie w roku 1905 wraz ze śmiercią Fanny Cochrane Smith, ostatniej osoby dla której tasmański był językiem ojczystym[1]. Na uwagę zasługuje postulowany brak pokrewieństwa z językami australijskimi.

Przypisy

  1. Alfred Franciszek Majewicz: Języki świata i ich klasyfikacja. Warszawa: PWN, 1989, s. 18. ISBN 8301081635.