Jama (bóstwo)
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Jama – hinduistyczny bóg śmierci i zmarłych, władca piekła, Pan Dharmy, strażnik kierunku (lokapala) południowego.
Spis treści |
Znaczenie [edytuj]
Bóg Jama bywa przedstawiany też jako :
Recepcja w litereaturze hinduistycznej [edytuj]
Według wedyjskiego mitu Jama był najstarszym synem Wiwaswata, słońca i pierwszym śmiertelnikiem który osiągnął świat niebiański ( w późniejszym hinduizmie jednak twierdzono, iż tym człowiekiem był Manu). Wiwaswat mianował Jamę królem zmarłych. W religii nie odgrywa większej roli, ma natomiast duże znaczenie mitologiczne .
Recepcja w innych religiach [edytuj]
Jama indyjski porównywany jest z irańskim Jimą (Dżemszydem) i buddyjskim Yánluówángiem (Jamą).
Przypisy
- ↑ Rygweda. W: Herbert Ellinger: Hinduizm. Gezegorz Sowiński (tł.). Wyd. 1. Kraków: Wydawnictwo Znak, 1997, s. 47, seria: Krótko i węzłowato. ISBN 83-7006-407-8.
