James Stansfeld

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
James Stansfeld
James Stansfeld.JPG
Data i miejsce urodzenia 5 października 1820
Halifax
Data i miejsce śmierci 17 lutego 1898
Rotherfield
Przewodniczący Rady Samorządu Lokalnego
Przynależność polityczna Partia Liberalna
Okres urzędowania od 3 kwietnia 1886
do 20 lipca 1886
Poprzednik Joseph Chamberlain
Następca Charles Ritchie
Przewodniczący Rady Samorządu Lokalnego
Okres urzędowania od 19 sierpnia 1871
do 17 lutego 1874
Poprzednik nowe stanowisko
Następca George Sclater-Booth

James Stansfeld (ur. 5 października 1820 w Halifax, zm. 17 lutego 1898 w Rotherfield w hrabstwie Sussex), brytyjski polityk, członek partii radykałów, minister w rządach Williama Ewarta Gladstone'a.

Był synem Jamesa Stansfelda, sędziego sądu hrabstwa. Wykształcenie odebrał na University College w Londynie. W 1849 r. rozpoczął praktykę adwokacką. Związany z kręgami radykalnymi zasiadał w latach 1859-1895 w Izbie Gmin jako reprezentant okręgu Halifax z ramienia radykałów. Był przyjacielem Giuseppe Mazziniego i w swoich wystąpieniach często poruszał kwestię włoską. W 1862 r. towarzyszył Giuseppe Garibaldiemu podczas jego wizyty w Wielkiej Brytanii. W 1863 r. zgłosił projekt uchwały wyrażającej solidarność z powstaniem styczniowym.

Dwa miesiące później został cywilnym lordem Admiralicji. W 1864 r. francuskie władze oskarżyły go o kontakty ze spiskiem przeciwko cesarzowi Napoleonowi III. Na forum Izby Gmin Benjamin Disraeli oskarżył Stansfelda o kontakty z buntownikami całej Europy. W obronie Stansfelda stanęli jego partyjni koledzy, John Bright i William Edward Forster. Poparł go też premier Palmerston. Jednak w Izbie Gmin Stansfeld uzyskał wotum zaufania różnicą 10 głosów i podał się do dymisji.

W 1866 r. został na krótko podsekretarzem stanu w Ministerstwie ds. Indii. Po powrocie Partii Liberalnej do władzy w 1868 r. został młodszym lordem skarbu. W 1869 r. objął stanowisko finansowego sekretarza skarbu. W 1871 r. został ostatnim przewodniczącym Rady Praw Ubogich i pierwszym przewodniczącym Rady Samorządu Lokalnego. Sprawował to stanowisko do 1874 r. i ponownie w 1886 r. Zmarł w 1898 r.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]