Jan Orleański, książę de Guise

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Jan Burbon-Orleański
książę de Guise
Jean Orleans Duc de Guise.jpg
Armoiries ducs de Guise.png
Orleański pretendent do tronu Francji
Okres panowania od 1926
do 1940
Poprzednik Filip Orleański, książę Orleanu
Następca Henryk Orleański, hrabia Paryża
Dane biograficzne
Dynastia Burbonowie
Urodziny 4 września 1874
Śmierć 25 sierpnia 1940
Ojciec Robert Orleański, książę Chartres
Matka Françoise d'Orléans
Żona Isabelle d'Orléans
Rodzeństwo Maria Orleańska,
Robert Orleański,
Henryk Orleański,
Małgorzata Orleańska
Dzieci Isabelle Françoise Hélène Marie de Guise,
Françoise Isabelle Louise Marie de Guise,
Anne Hélène Marie de Guise,
Henryk Orleański, hrabia Paryża

Jan Orleański, książę de Guise, właśc. fr. Jean Pierre Clément Marie d’Orléans, Duc de Guise (ur. 4 września 1874, zm. 25 sierpnia 1940) – syn Roberta, księcia Chartres (1840-1910), tym samym wnuk Ferdynanda Filipa Orleańskiego i prawnuk Ludwika Filipa I, króla Francuzów.

Mimo wygnania, na które musiała udać się większość rodziny Jana po 1886, on sam pozostał w ojczyźnie do 1924, kiedy był już starszym człowiekiem. Przez długi czas był najmłodszym mężczyzną z całej rodziny, ale w miarę upływu lat jego kolejni krewni umierali (w 1885 – starszy brat Jana – Robert, w 1901 – drugi brat – Henryk, w 1910 – ich ojciec, w 1924 – ich cioteczny brat – Ferdynand, książę Montpensier, w 1926 – starszy brat zmarłego Ferdynanda – Ludwik, książę Orleanu). W 1926, po śmierci Ludwika, księcia Orleanu – pretendenta do tronu Francji jako Filip VIII, Jan odziedziczył pretensje do tronu. Został tytularnym królem Francji jako Jan III, jednak tytuł ten został zakwestionowany przez książąt hiszpańskich – książąt Andegawenii (potomków w prostej linii Ludwika XIV).

Republika francuska dotychczas pozwalała Janowi mieszkać we Francji, ale zabroniła mu odbycia służby wojskowej we francuskiej armii. Nowy pretendent do tronu udał się więc do Danii, ojczyzny swojego szwagra – księcia Waldemara. Po odbyciu służby Jan wrócił do Francji i przez kilka lat mieszkał w Nouvion-in-Thiérache.

Małżeństwo[edytuj | edytuj kod]

30 października 1899, w Kingston-upon-Thames (w Anglii), Jan poślubił swoją siostrę cioteczną – Isabelle d’Orléans (1878-1961). Isabelle była córką Filipa, hrabiego Paryża (Filipa VII), i Marii Izabeli Orleańskiej, infantki hiszpańskiej; czyli młodszą siostrą Filipa VIII. Para miała 4 dzieci:

  • Isabelle Françoise Hélène Marie de Guise, księżniczka Orleanu (1900-1983)
1923 Marie Hervé Jean Bruno, hrabia d’Harcourt (1899-1930)
1934 Pierre Murat, książę Murat
  • Françoise Isabelle Louise Marie de Guise, księżniczka Orleanu (1902-1953)
1929 Krzysztof, książę Grecji (syn Jerzego I i Olgi Konstantinownej)
  • Anne Hélène Marie de Guise, księżniczka Orleanu (1906-1986)
1927 Amadeusz de Savoie-Aoste, trzeci książę Aosty

Jan III zmarł w Larache, w Maroku, w roku 1940.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]


Poprzednik
Filip (VIII)
Blason France moderne.svg Orleański pretendent do tronu
1926-1940
Blason France moderne.svg Następca
Henryk (VI)