Jeff Noon

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Jeff Noon (urodzony w 1957 w Droylsden w Anglii) jest pisarzem i autorem scenariuszy, którego dzieła charakteryzują się bogatą grą słów i fantastyczną tematyką. Twórczość Noona nawiązuje do dzieł Lewisa Carrolla i Jorge Luisa Borges'a. Noon umieszczał miejsce większości swoich opowiadań i powieści w rodzinnym Manchesterze - do czasu gdy w 2000 roku przeniósł się do Brighton.

Powieści[edytuj | edytuj kod]

Pierwsze cztery powieści napisane przez Noona łączą się w cykl powiązany wspólnymi postaciami i tłem. Przyjęło się go nazywać "Vurt", nawiązując do tytułu pierwszej powieści. W ramach cyklu ukazały się kolejno Wurt (Vurt, 1993); Pyłki (Pollen, 1995); Automated Alice (1996) (będąca jednocześnie trzecią częścią cyklu "Vurt" oraz kontynuacją Alicji w Krainie Czarów oraz O tym, co Alicja odkryła po drugiej stronie lustra Lewisa Carrolla); oraz Nymphomation (1997). Jednak biorąc pod uwagę bieg fikcyjnych wydarzeń, kolejność wygląda następująco: Automated Alice; Nymphomation; Wurt oraz ostatecznie Pyłki.

Wurt (1993)[edytuj | edytuj kod]

Wurt to historia Scribble'a, który wraz ze swoim "gangiem" - Stash Riders, poszukuje Desdemony, swojej zagubionej siostry.Wurt to nazwa narkotyku w postaci alternatywnej rzeczywistości wspólnie doświadczanej przez jego użytkowników, który zażywa się ssąc różnokolorowe piórka. "Wurt" to sny, mitologie i wyobrażenia zbiorowe ludzkości, które stały się "prawdziwe" na zasadzie bliżej niewyjaśnionej przez autora. Powieść wygrała w 1994 roku Nagrodę Artura C. Clarke'a za najlepszą brytyjską powieść science fiction.

Pyłki (1995)[edytuj | edytuj kod]

Pyłki to sequel Wurta, w którym trwa konflikt między światem rzeczywistym i wurtualnym. W opisach świata wurtualnego można odnaleźć nawiązania do mitologii greckiej, w tym do Persefony i Demeter, rzeki Styks i Charona oraz Hadesu (reprezentowanego w powieści przez postać o imieniu John Barleycorn).

Automated Alice (1996)[edytuj | edytuj kod]

Noon nazywa Automated Alice "trequelem". Książka nawiązuje do dwóch sławnych dzieł Lewisa Carrolla, Alicji w Krainie Czarów oraz O tym, co Alicja odkryła po drugiej stronie lustra. W powieści Noona Alicja podąża do Manchesteru przyszłości.

Nymphomation (1997)[edytuj | edytuj kod]

Nymphomation jest prequelem Wurta"". Noon opowiada historię loterii opartej na kościach Domino, na punkcie której zwariowali mieszkańcy Manchesteru, oraz grupy starających się zrozumieć jej tajemnicę. Jednocześnie książka tłumaczy mitologiczne tło trzech wcześniejszych książek.

Needle in the Groove (2000)[edytuj | edytuj kod]

Needle in the Groove to historia Elliota Hilla, basisty i byłego narkomana grającego w pubach rock do kotleta. Hill zostaje zaproszony do nowo powstałego zespołu, którego twórczość wykorzystuję nową technologię nagrywania. Zespół zmierza ku sukcesowi, do chwili zaginięcia jednego z członków. Poszukiwania rozpoczęte przez Hilla prowadzą go przez 40-letnią tajną historię muzyki.

Falling out of Cars (2002)[edytuj | edytuj kod]

Falling out of Cars to powieść drogi mająca miejsce w niedalekiej przyszłości, w której upada cywilizacja oparta na informacji. Marlene, Henderson i Peacock podróżują po Anglii, starając się zebrać fragmenty lustra, które może być przyczyną zachodzącej katastrofy, na skutek której fakty i zjawiska przestają być wyraźne i zrozumiałe. Falling out of Cars jest dziennikiem ich zmagań, który stara się prowadzić Marlene.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Powieści[edytuj | edytuj kod]

  • Wurt (Vurt, 1993) - nagrodzona w 1994 Nagrodą Arthura C. Clarke'a
  • Pyłki (Pollen, 1995) - sequel Wurta
  • Automated Alice (1996)
  • Nymphomation (1997) - prequel Wurta
  • Needle in the Groove (2000; Jeff Noon i David Toop wydali ponadto w tym samym roku płytę Needle in the Groove: if music were a drug, where would it take you)
  • Falling Out of Cars (2002)

Zbiory opowiadaniań science fiction[edytuj | edytuj kod]

  • Pixel Juice (1998)
  • Cobralingus (2001)

Sztuki[edytuj | edytuj kod]

  • Woundings (1986)
  • Vurt - The Theatre Remix (1998)
  • The Modernists (2003)

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]