John Quick

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
John Quick
John Quick.jpg
Zdjęcie z drugiej dekady XX wieku
Data i miejsce urodzenia 14 kwietnia 1852
Anglia Trevassa
Data i miejsce śmierci 17 czerwca 1932
Australia Melbourne
Minister poczty Australii
Przynależność polityczna Związkowa Partia Liberalna
Okres urzędowania od 1909
do 1910
Poprzednik Josiah Thomas
Następca Charles Frazer

Sir John Quick (ur. 14 kwietnia 1852 w Trevassie - zm. 17 czerwca 1932 w Melbourne) - australijski polityk i prawnik angielskiego pochodzenia. W latach 1909-10 pełnił urząd ministra poczty w rządzie federalnym Australii.

Quick urodził się w Kornwalii, jednak wyemigrował z rodziną do Australii jako zaledwie dwuletnie dziecko. Jego ojciec zmarł, gdy był małym chłopcem. Zmusiło to młodego Johna do podjęcia pracy zarobkowej już w wieku 10 lat. Początkowo pracował w odlewni żelaza, a następnie jako asystent w redakcji lokalnej gazety w Bendigo. Później awansował na stanowisko młodszego reportera. Pracując w gazecie, uzupełnił braki w elementarnym wykształceniu, co - pomimo braku ukończonej szkoły średniej - pozwoliło mu zdać egzamin wstępny na University of Melbourne, gdzie w 1877 uzyskał licencjat z prawa. Rok później uzyskał prawo wykonywania zawodu adwokata. Nie podjął jednak praktyki, lecz kontynuował pracę w mediach. Został głównym sprawozdawcą parlamentarnym dziennika The Age.

W 1880 rozpoczął karierę polityczną, uzyskując mandat w Zgromadzeniu Ustawodawczym Wiktorii. Pozostawał w parlamencie przez dziewięć lat, aż do przegranej w wyborach w 1889 roku. W 1882 zdążył jeszcze uzyskać doktorat z prawa na swojej macierzystej uczelni. W latach 90. XIX wieku stał się jedną z najważniejszych postaci ruchu zabiegającego o utworzenie federacji kolonii brytyjskiej na kontynencie australijskim. Za swoje zasługi na tym polu otrzymał tytuł szlachecki. Jego pasowanie na rycerza odbyło się 1 stycznia 1901 - dokładnie w dniu, gdy zainaugurowany został Związek Australijski. W tym samym czasie zaczął publikować monografie z dziedziny rodzącego się właśnie australijskiego prawa konstytucyjnego.

W 1901 powrócił do aktywnej działalności politycznej jako członek pierwszej kadencji federalnej Izby Reprezentantów. Zasiadł tam w ławach Partii Protekcjonistycznej i został przewodniczącym parlamentarnej komisji ds. ceł. W 1909 został ministrem poczty w czwartym gabinecie Deakina. W 1913 stracił miejsce w parlamencie. W 1922 wszedł do federalnego Sądu Arbitrażowego (rozpatrujące sprawy z zakresu prawa pracy) i został jego wiceprzewodniczącym. Pełnił tę funkcję aż do roku 1930, gdy przeszedł na emeryturę.

Zmarł w 1932 w swoim domu na przedmieściach Melbourne, przeżywszy 80 lat. Został pochowany w Bendigo, gdzie do dziś upamiętnia go popiersie w głównym parku miasta oraz portret w tamtejszej galerii miejskiej.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]