Jorge Torres Nilo

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Jorge Torres Nilo
Jorge Torres NiloTigres.jpg
Imię i nazwisko Jorge Emmanuel Torres Nilo
Data i miejsce
urodzenia
16 stycznia 1988
Tijuana,  Meksyk
Pseudonim Pechu
Pozycja Obrońca
Wzrost 180 cm
Masa ciała 76 kg
Informacje klubowe
Obecny klub Tigres UANL
Numer 6
Kariera seniorska[a]
Lata Klub M (G)
2006–2010
2010–
Atlas
Tigres UANL
90 (5)
88 (0)
Reprezentacja narodowa[b]
Lata Reprezentacja
2005
2007
2008–
 Meksyk U-17
 Meksyk U-23
 Meksyk
2 (0)
4 (0)
27 (1)
  1. Mecze i gole w lidze akt. w dniu 1 grudnia 2012.
  2. Mecze i gole w reprez. akt. w dniu 1 grudnia 2012.

Jorge Emmanuel Torres Nilo (ur. 16 stycznia 1988 w Tijuanie) – meksykański piłkarz występujący na pozycji lewego obrońcy, obecnie zawodnik Tigres UANL.

Kariera klubowa [edytuj]

Torres Nilo jest wychowankiem akademii juniorskiej zespołu Club Atlas z siedzibą w mieście Guadalajara. Do treningów seniorskiej drużyny został włączony jako osiemnastolatek przez szkoleniowca Daniela Guzmána i w meksykańskiej Primera División zadebiutował 25 stycznia 2006 w wygranym 4:0 spotkaniu z Tecos UAG. Początkowo pełnił jednak rolę rezerwowego i w wyjściowej jedenastce zaczął regularnie pojawiać się dopiero kilka miesięcy później, pod koniec kadencji argentyńskiego trenera Rubéna Omara Romano. W 2008 roku zajął z Atlasem drugie miejsce w rozgrywkach InterLigi, dzięki czemu mógł wziąć udział w turnieju Copa Libertadores, z którego jego drużyna odpadła w ćwierćfinale. Premierowego gola w najwyższej klasie rozgrywkowej strzelił 3 maja 2008 w wygranej 2:0 konfrontacji z Cruz Azul. Barwy Atlasu reprezentował ogółem przez cztery i pół roku, nie odnosząc większych sukcesów na arenie krajowej.

Latem 2010 Torres Nilo za sumę 1,9 miliona euro przeszedł do klubu Tigres UANL z miasta Monterrey. Tam od razu został podstawowym piłkarzem i pewnym punktem zespołu prowadzonego przez brazylijskiego szkoleniowca Ricardo Ferrettiego. W jesiennych rozgrywkach Apertura 2011 zdobył z Tigres tytuł mistrza Meksyku i w oficjalnym plebiscycie Meksykańskiego Związku Piłki Nożnej otrzymał nagrodę dla najlepszego bocznego obrońcy sezonu.

Sezon Klub Kraj Rozgrywki Mecze Bramki
2005/2006 Club Atlas Meksyk  Primera División 1 0
2006/2007 Club Atlas Meksyk  Primera División 14 0
2007/2008 Club Atlas Meksyk  Primera División 24 1
2008/2009 Club Atlas Meksyk  Primera División 27 1
2009/2010 Club Atlas Meksyk  Primera División 24 3
2010/2011 Tigres UANL Meksyk  Primera División 30 0
2011/2012 Tigres UANL Meksyk  Primera División 42 0
2012/2013 Tigres UANL Meksyk  Primera División

Kariera reprezentacyjna [edytuj]

W 2005 roku Torres Nilo został powołany przez trenera Jesúsa Ramíreza do reprezentacji Meksyku U-17 na Młodzieżowe Mistrzostwa Ameryki Północnej, gdzie rozegrał dwa spotkania, a jego kadra z kompletem zwycięstw zajęła pierwsze miejsce w grupie i zakwalifikowała się na Mistrzostwa Świata U-17 w Peru. Tam zdobyła wówczas tytuł młodzieżowych mistrzów świata, lecz on sam nie znalazł się w ostatecznym składzie na światowy czempionat. W 2007 roku z reprezentacją Meksyku U-23 prowadzoną przez René Isidoro Garcíę wziął udział w Igrzyskach Panamerykańskich w Rio de Janeiro, gdzie wystąpił w czterech meczach, nie zdobywając bramki, a jego drużyna odpadła z turnieju w półfinale, zajmując trzecie miejsce i wywalczyła brązowy medal na męskim turnieju piłkarskim.

W seniorskiej reprezentacji Meksyku Torres Nilo zadebiutował za kadencji szwedzkiego selekcjonera Svena-Görana Erikssona, 24 września 2008 w przegranym 0:1 meczu towarzyskim z Chile. W 2010 roku został powołany przez Javiera Aguirre na Mistrzostwa Świata w RPA, gdzie pozostawał jedynie rezerwowym swojej kadry, ani razu nie pojawiając się na południowoafrykańskich boiskach, a Meksykanie odpadli ostatecznie z mundialu w 1/8 finału. Premierowego gola w drużynie narodowej strzelił 28 maja 2011 w zremisowanym 1:1 sparingu z Ekwadorem, natomiast kilka dni później znalazł się w ogłoszonym przez szkoleniowca José Manuela de la Torre składzie na Złoty Puchar CONCACAF, gdzie rozegrał cztery mecze, wszystkie w roli rezerwowego, a jego zespół triumfował ostatecznie w tych rozgrywkach.

Linki zewnętrzne [edytuj]