Cruz Azul

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Football pictogram.svg Cruz Azul
Pełna nazwa Club Deportivo, Social y Cultural Cruz Azul A.C.
Przydomek Máquina, Cementeros
Barwy niebiesko-białe
Data założenia 22 maja 1927
Liga Primera División
Adres San Pablo No. 100, Antiguo Camino a Xochimilco,
Xochimilco, Distrito Federal
Stadion Estadio Azul
Właściciel Cemento Cruz Azul
Prezes Meksyk Guillermo Álvarez
Trener Meksyk Guillermo Vázquez
Stroje
domowe
Stroje
wyjazdowe
Strona internetowa

Club Deportivo, Social y Cultural Cruz Azul A.C., znany najczęściej jako Cruz Azulmeksykański klub piłkarski z siedzibą w mieście Meksyk, w stanie Distrito Federal. Obecnie gra w Primera División de México (I szczebel rozgrywek). Swoje domowe mecze rozgrywa na obiekcie Estadio Azul, mogącym pomieścić ponad 35 tysięcy widzów.

Spis treści

Osiągnięcia [edytuj]

Ranking klubowy [edytuj]

Stan na: 30 listopada 2010.[1]

Historia [edytuj]

Cruz Azul założony został 22 maja 1927 roku jako klub amatorski. Klub założyli pracownicy cementowni Cemento Cruz Azul znajdującej się w mieście Jasso w stanie Hidalgo. Firma Cemento Cruz Azul do dziś jest sponsorem klubu, choć już nie jedynym, gdyż Cruz Azul finansowany jest także przez firmy Coca-Cola i Telcel.

Głównymi postaciami, które przyczyniły się do powstania klubu, który szybko zaczął odnosić sukcesy w ogólnonarodowych turniejach amatorskich (w których często brał udział), byli Guillermo Álvarez Macías i Carlos Garcés.

W latach 1927-60 Cruz Azul grał wielokrotnie w Meksyku z rezerwami takich zawodowych klubów jak América, Necaxa, Atlante, Asturias i Marte. Mając na celu przyszły rozwój klubu, nowa administracja firmy cementowej (która zmieniła nazwę na Cooperativa Cruz Azul) zdecydowała się w roku 1960 wybudować nowy stadion w Jasso o nazwie Estadio 10 de Diciembre, rejestrując jednocześnie klub w drugiej lidze zawodowej (Segunda división mexicana) na sezon 1960/61.

W roku 1964 pod wodzą węgierskiego szkoleniowca Jorge Marika drużyna wygrała drugą ligę i uzyskała awans do pierwszej ligi meksykańskiej (Primera división mexicana).

W pierwszej lidze zespół zajął ósme miejsce. Jednak już cztery lata później Cruz Azul pod wodzą trenera Raúla Cárdenasa zdobył swój pierwszy tytuł mistrza Meksyku.

W latach 70. Cruz Azul był najsilniejszym zespołem Meksyku, wygrywając ligę 6 razy - czterokrotnie pod wodzą trenera Raúla Cárdenasa i dwa ostatnie mistrzostwa pod wodzą trenera Ignacio Trellesa. Dominacja ta sprawiła, że klub zyskał sobie wówczas do dziś używany przydomek La Máquina.

Ostatni jak dotąd tyutuł mistrza kraju klub zdobył pod wodzą trenera Luisa Fernando Teny w roku 1997 podczas turnieju Invierno.

W roku 2006, w turnieju, Apertura Cruz Azul zajął pierwsze miejsce w grupie i awansował do ćwierćfinału, gdzie wyeliminowany został przez Chivas Guadalajara (po porażce 0:2 na wyjeździe remis 2:2 na własnym boisku).

Copa Libertadores 2001 [edytuj]

W roku 2001 Cruz Azul wspólnie z inną meksykańską drużyną Atlante zaproszony został do udziału w turnieju Copa Libertadores. W rundzie kwalifikacyjnej drużyny z Meksyku zmierzyły się z dwiema drużynami wenezuelskimi. Dzięki lepszej różnicy bramek Cruz Azul zajął pierwsze miejsce w grupie i wspólnie z wenezuelską Táchirą awansował do fazy grupowej turnieju. W fazie grupowej klub trafił do grupy siódmej, w której było trzech rywali - klub z Urugwaju Defensor Sporting Montevideo, klub z Brazylii São Caetano oraz ekwadorski klub Olmedo Riobamba. Cruz Azul wygrał 4 mecze, raz zremisował (z Caetano na wyjeździe 1:1) i raz przegrał (2:3 z Defensorem w Montevideo).

W 1/8 finału przeciwnikiem był paragwajski klub Cerro Porteño Asunción. Po porażce w Paragwaju 1:2 Cruz Azul z nawiązką odrobił straty wygrywając u siebie 3:1. Ponieważ w ćwierćfinale rywalem był River Plate Buenos Aires, spodziewano się, że klub wkrótce zakończy już swoją karierę. Jednak w Buenos Aires Cruz Azul niespodziewanie zremisował 0:0, a u siebie pokonał faworytów 3:0. W półfinale kolejna przeszkoda z Argentyny - Rosario Central. U siebie Cruz Azul wygrał 2:0. Remis 3:3 w Rosario oznaczał awans do finału, w którym po porażce z Boca Juniors Buenos Aires w pierwszym meczu w Meksyku (0:1), powszechnie uznano wynik finału za rozstrzygnięty. Jednak w Buenos Aires meksykańska drużyna wygrała 1:0 i doprowadziła do rzutów karnych. Te lepiej wykonywali piłkarze drużyny argentyńskiej.

Aktualny skład [edytuj]

Stan na 1 lutego 2013.

Nr Poz. Piłkarz
1 BR Meksyk José de Jesús Corona
3 OB Meksyk Néstor Araujo
4 OB Meksyk Julio Domínguez
5 OB Meksyk Alejandro Castro
6 PO Meksyk Gerardo Torrado (kapitan)
7 OB Meksyk Javier Aquino
8 PO Meksyk Israel Castro
10 PO Argentyna Christian Giménez
11 NA Meksyk Alejandro Vela
12 BR Meksyk Guillermo Allison
13 PO Meksyk Allam Bello
14 OB Kolumbia Luis Amaranto Perea
15 OB Meksyk Gerardo Flores
16 OB Meksyk Jair Pereira
Nr Poz. Piłkarz
17 NA Meksyk Pablo Barrera
20 NA Argentyna Mariano Pavone
21 PO Meksyk Héctor Gutiérrez
23 PO Argentyna Nicolás Bertolo
25 BR Meksyk Yosgart Gutiérrez
27 NA Meksyk Javier Orozco
28 OB Meksyk Rogelio Chávez
29 NA Kolumbia Teófilo Gutiérrez
31 OB Meksyk Alan Emmanuel Vidal
32 NA Meksyk Jesús Alberto Lara
77 PO Meksyk Francisco Flores
91 NA Meksyk Diego Israel Martínez
93 PO Meksyk Diego Alejandro Franco
122 PO Meksyk Carlos Daniel Naranjos

Przypisy

  1. Club World Ranking. iffhs.de. [dostęp 2010-06-17].

Linki zewnętrzne [edytuj]