José-María de Heredia

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z José María de Heredia)
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ujednoznacznienie Zobacz też: Heredia.
José-María de Heredia
José-Maria de Heredia (French poet) by Adolphe Lalauze.jpg
José-Maria de Heredia (French poet) signature.jpg
Imiona i nazwisko José-María de Heredia
Data i miejsce urodzenia 22 listopada 1842
Kuba La Fortuna
Data i miejsce śmierci 3 października 1905
Narodowość francuska
Dziedzina sztuki poezja
Styl parnasizm
Ważne dzieła Trofea
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Wikicytaty José María de Heredia w Wikicytatach

José-María de Heredia (wł. José-María de Hérédia Girard; ur. 22 listopada 1842, zm. 3 października 1905) – francuski poeta.

Urodził się na Kubie, w miejscowości La Fortuna niedaleko Santiago de Cuba. Ojciec, bogaty plantator kawy, był Kubańczykiem, matka Francuzką. Skazany na dożywotnie wygnanie za działalność niepodległościową przeniósł się do Francji. W roku 1893 otrzymał obywatelstwo francuskie. Studiował na paryskiej École nationale des chartes. W latach 60. związał się z poetami skupionymi wokół Leconte'a de Lisle'a.

Pierwsze wiersze wydał we Francji w roku 1862. Przez lata jego wiersze znane były tylko z odpisów. Dopiero w 1893 Heredia opublikował perfekcyjny pod względem formalnym cykl 118 sonetów Les Trophées (Trofea), który uznano za wzorcowe osiągnięcie parnasistów[1]. W 1894 mimo skromnego objętościowo dorobku literackiego został wybrany na członka Akademii Francuskiej na miejsce historyka i krytyka literackiego Charles'a de Mazade'a (fotel 4).

Pisarstwo Heredii inspirowane było symbolicznym malarstwem Gustave'a Moreau[2], któremu dedykował wiele swoich wierszy. Według badaczki Natashy Grigorian styl poety odznaczał się cechami typowymi dla parnasizmu i symbolizmu: licznymi odwołaniami do wzorów i motywów antycznych, harmonijną, cyzelowaną formą, odwoływanie się do wieloznacznego języka mitologii[3]. Walerij Briusow nazwał Heredię najniezwyklejszym uczniem uznawanego za wzorowego parnasistę Leconte'a de Lisle'a[4].

Na język polski sonety Heredii tłumaczyli Zenon Przesmycki i Bronisława Ostrowska.

Przypisy

  1. Jerzy Parvi, José-María de Heredia [w:] Mały słownik pisarzy francuskich, belgijskich i prowansalskich, Wiedza Powszechna, Warszawa 1965, s. 236.
  2. Natasha Grigorian, Myth in Valery Bryusov's Verse: Restoring the Missing Links with J.-M. de Heredia and Gustave Moreau, "Comparative Critical Studies", volume 3, issue 3, 2006, s. 326.
  3. Tamże, s. 326 i n.
  4. Tamże, s. 327.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]