Jurij Benio

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Jurij Benio
Benyo.png
Imię i nazwisko Jurij Wołodymyrowycz Benio
Data i miejsce
urodzenia
25 kwietnia 1974
Lwów, Ukraińska SRR 
Pozycja obrońca
Wzrost 182 cm
Masa ciała 76 kg
Kariera seniorska
Lata Klub M (G)
1992–1993
1993–1994
1994–1996
1996–1999
1999
1999
1999–2002
2002–2004
2005
2005–2008
2009
Silmasz Lwów
Sokił-ŁORTA Lwów
Haraj Żółkiew
Karpaty Lwów
FK Lwów
Szachtar Donieck
Metałurh Zaporoże
Karpaty Lwów
Venta Kuldiga
Arsenał Kijów
Wołyń Łuck
? (?)
22 (3)
34 (6)
76 (2)
3 (0)
8 (1)
63 (2)
58 (1)
6 (0)
85 (2)
5 (0)
Kariera trenerska
Lata Klub/reprezentacja
2008–2009
2009
2014–
FK Lwów (asystent)
FK Lwów
Karpaty Lwów (dyrektor)

Jurij Wołodymyrowycz Benio, ukr. Юрій Володимирович Беньо, ros. Юрий Владимирович Беньо, Jurij Władimirowicz Bienio (ur. 25 kwietnia 1974 we Lwowie, Ukraińska SRR) – ukraiński piłkarz, grający na pozycji obrońcy, trener piłkarski.

Kariera piłkarska[edytuj | edytuj kod]

Kariera klubowa[edytuj | edytuj kod]

Wychowanek DJuSSz Karpaty Lwów. Pierwszy trener – Heorhij Syrbu i Anatolij Kroszczenko. Rozpoczął karierę piłkarską w amatorskich drużynach Silmasz Lwów i Sokił-ŁORTA Lwów. W sezonach 1994/95 i 1995/96 występował w trzecioligowym klubie Haraj Żółkiew, gdzie zaprzyjaznił się z Wołodymyrem Jezerskim. Razem występowali w pierwszoligowym klubie Karpaty Lwów. W 1999 utalentowany obrońca został zaproszony do Szachtara Donieck, jednak w nim zagrał tylko półsezonu. Następnym klubem był Metałurh Zaporoże, w którym pełnił funkcje kapitana drużyny. W 2002 ponownie wrócił do Karpat Lwów. Kiedy w 2005 łotewski klub Venta Kuldiga postawił cel zdobyć awans do Ligi Mistrzów razem z Ołehem Łużnym, Alaksandrem Chackiewiczem i Maciejem Nalepą przeszedł do Venty. Jednak już po dekilka kolejkach klub ogłosił bankructwo i latem 2005 piłkarz wrócił do Lwowa. Podtrzymywał formę sportową w amatorskiej drużynie FK Pustomyty. Przed rozpoczęciem sezonu 2005/06 miał propozycje dalszych występów od Metałurha Zaporoże i Arsenału Kijów. Zdecydował się na kijowski klub, tak jak w nim już występował jeden z przyjaciół z Karpat Serhij Mizin. Ponownie został wybrany pełnić funkcje kapitana drużyny. Sezon 2008/09 rozpoczął w klubie Arsenał Kijów, nawet rozegrał 9 spotkań. Kiedy w październiku 2008 otrzymał propozycję pomagać trenować klub FK Lwów, zdecydował ukończyć swoje występy[1]. Po roku przerwy związanej z pracą trenerską we wrześniu 2009 powrócił do gry, podpisując kontrakt z klubem Wołyń Łuck[2]. W listopadzie po zakończeniu rundy jesiennej za obopólną zgodą kontrakt został anulowany[3].

Kariera reprezentacyjna[edytuj | edytuj kod]

W lutym 2004 był powołany do reprezentacji Ukrainy na mecz towarzyski z Libią, jednak na boisku tak i nie pojawił się[4].

Kariera trenerska[edytuj | edytuj kod]

Po zakończeniu kariery piłkarskiej rozpoczął karierę trenerską. Od października 2008 pomagał trenować FK Lwów. Po odejściu Serhija Kowalca objął stanowisko głównego trenera klubu. W sierpniu 2009 przekazał trenerskie funkcje nowemu trenerowi Ihoru Jaworskiemu[5]. 19 czerwca 2014 został dyrektorem sportowym Karpat Lwów[6].

Sukcesy i odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Sukcesy klubowe[edytuj | edytuj kod]

Sukcesy indywidualne[edytuj | edytuj kod]

  • został wybrany do symbolicznej jedenastki Karpat w historii Mistrzostw Ukrainy[7].

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]