Kanał Kiloński
Kanał Kiloński (niem. Nord-Ostsee-Kanal (NOK) ) – kanał morski łączący Bałtyk (Zatokę Kilońską) z Morzem Północnym (estuarium Łaby).
[edytuj] Historia
Zbudowany został w latach 1887-1895, przebudowany i pogłębiony w latach 1909-1914. Po raz pierwszy oddany do użytku w 1895 roku jako Kanał Cesarza Wilhelma.
Liczy sobie 98 637 m długości i 102 m szerokości[1]. Posiada 2 zestawy śluz (każdy zestaw po 2 równoległe komory), umieszczone na końcach kanału (stare śluzy o komorach długości 125 m i nowe śluzy o długości 310 m).
Kanał Kiloński, wcześniej też zwany Kaiser-Wilhelm Kanal, w nomenklaturze międzynarodowej nazywa się po prostu Kiel Canal.
Kanał, zaprojektowany do bezpiecznego tranzytu okrętów między Bałtykiem a Morzem Północnym w razie wojny, miał dodatkowo wydatnie skrócić drogę i połączyć porty krajów nadbałtyckich ze światem. Przejście przez kanał skraca drogę o około 250 mil morskich (około 460 km) w stosunku do tradycyjnej drogi przez Cieśniny Duńskie - wokół Półwyspu Jutlandzkiego[1]. Kanał Kiloński jest sztucznie przekopany przez Szlezwik-Holsztyn. Łączy rzekę Łabę w miejscowości Brunsbüttel z Zatoką Kilońską (Fiordem Kilońskim) w dzielnicy Kilonii – Holtenau.
Obecnie kanał przeznaczony jest dla statków o zanurzeniu 9,5 m, długości 160 m i szerokości 27 m lub 7,0 m zanurzenia dla statków o długości 235 m i 32,5 m szerokości. Długość kanału wynosi 98,637 km. Średnia głębokość wody wynosi 11 m. Dwa brzegi kanału łączy 10 wysokich mostów kolejowych i drogowych. Minimalny gwarantowany prześwit pod mostami to 40 m. Obecnie na całej długości kanału zainstalowano sieć radarów i w czasie złej widzialności pilot otrzymuje porady ze stacji radarowej o istniejących zagrożeniach i położeniu statków. Wzdłuż kanału ustawione są stacje sygnałowe, które dbają o bezpieczeństwo ruchu. Większe statki mijają się na mijankach (11 takich mijanek), gdzie jeden ze statków czeka przy dalbach.
Przypisy
- ↑ 1,0 1,1 Nord-Ostsee-Kanal (strona oficjalna) Kiel-Canal - technical data (ang.). [dostęp 2010-04-09].
[edytuj] linki zewnętrzne
- Nord-Ostsee-Kanal (strona oficjalna) (niem.). [dostęp 2010-04-09].
