Kanał Wołżańsko-Bałtycki

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Kanał Wołżańsko-Bałtycki (ros. Волго-Балтийский водный путь) – system rzek i kanałów żeglownych w Rosji, łączący morze Bałtyckie oraz Białe z Zbiornikiem Rybińskim na Wołdze. Długość 1100 km. Budowa ukończona w 1964.

Inne nazwy to: Wołżańsko-Bałtycka Droga Wodna, Wołgo-Bałtijskij wodnyj put’ imieni W.I. Lenina, dawniej Maryjski system wodny.

Składa się z:

  • Zbiornika Rybińskiego – sztuczny zbiornik na Wołdze, w Rosji, powyżej Rybińska; zbudowany 1941–47; pow. 4580 km², pojemność 25,4 km³, średnia głębokość 5,6 m; główny port — Czerepowiec.
  • rzeki Szeksny,
  • Kanału Biełozierskiego,
  • rzeki Kowży,
  • Kanału Maryjskiego,
  • rzeki Wytiegry,
  • Kanału Oneskiego,
  • rzeki Swir,
  • Kanału Nowoładoskiego,
  • rzeki Newy.

Całość drogi wodnej jest dostępna dla statków o wyporności do 5 tys. ton.

Wymiary śluz to 210 m długości, 17,6 m szerokości. Gwarantowana głębokość całej drogi wodnej to 4 m, gwarantowany prześwit pod mostami to 16,1 m, promień zakrętu 600 m. [1]

Przypisy

  1. http://map.infoflot.ru/region_europe/sever_zapad/about/about.htm Волго-Балтийский водный путь