Kapitał obcy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Kapitał obcy cechuje się tym, że jest oddany do dyspozycji przedsiębiorstwa na czas określony, po terminie umowy musi być zwrócony. Korzystanie z niego związane jest z określonym kosztem - w postaci odsetek. Dawcy kapitału obcego z reguły mają wpływ na jego wykorzystanie, natomiast nie mają prawa podejmowania decyzji dotyczących całokształtu funkcjonowania przedsiębiorstwa. Do czasu zwrotu stanowią zobowiązania.

Wśród zobowiązań można wymienić:

  • kredyty bankowe -równowartość pozyskanych z banku środków pieniężnych,
  • zobowiązania wobec dostawców materiałów, towarów lub usług,
  • zobowiązania z tytułu zaciągniętych pożyczek od różnych osób prawnych (nie wliczając banków) lub fizycznych,
  • zobowiązania publicznoprawne, np. rozliczenia z budżetem państwa,
  • zobowiązania wobec własnych pracowników i inne.

Wszystkie kapitały obce dzielą się na:

  • zobowiązania długoterminowe, do których wliczamy: długoterminowe pożyczki i obligacje, długoterminowe kredyty bankowe i inne zobowiązania długoterminowe o terminie spłaty powyżej 1 roku licząc od dnia bilansowego,
  • zobowiązania krótkoterminowe, do których wliczamy: pożyczki, obligacje, kredyty bankowe i różne zobowiązania z tytułu dostaw, podatków i wynagrodzeń o terminie spłaty do 1 roku licząc od dnia bilansowego.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Anna Skowronek-Mielczarek: Małe i średnie przedsiębiorstwa : źródła finansowania. Wyd. 2. zaktual. i uzup. - Warszawa : C.H. Beck, 2005. - X, 284 s. ; 24 cm. - (Vademecum Menedżera). - Bibliogr. - ISBN 83-7387-772-X
  • Zbigniew Messner: Podstawy rachunkowości. Katowice 2003, s.50, ISBN 83-7246-243-7