Katarzyna Iwanowna

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Katarzyna Iwanowna

Katarzyna Iwanowna Romanow (ur. 20 października?/30 października 1691, zm. 14 czerwca 1733) – córka cara Iwana V i Praskowi Saltykowej, matka wielkiej księżnej Anny Leopoldownej regentki Rosji. Była bratanicą Piotra Wielkiego i siostrą carycy Anny Iwanownej.

Katarzyna była opisywana jako piękna niewysoka brunetka o bladej cerze. Wyszła za mąż w 1716 roku w Gdańsku za Karola Leopolda księcia Meklenburg-Schwerin. Pierwotnie wybrano go dla siostry Katarzyny – Anny, ale ostatecznie car Piotr wybrał starszą bratanicę na narzeczoną księcia. Poprzez małżeństwo stworzono polityczny sojusz między Rosją i Meklemburgią przeciwko Szwecji, który był korzystny ze względu na ówczesną politykę cara.

Małżeństwo było nieszczęśliwe, a Karol często bił Katarzynę. W końcu księżna Uciekła do Rosji w 1722 roku z młodszą córką Elżbietą Katarzyną Krystyną Mecklenburg-Schwerin. Para wprawdzie nie rozwiodła się, ale małżonkowie już nigdy nie byli widziani w swoim towarzystwie.

Po śmierci Piotra II w 1730 roku, Katarzynę jako starszą z sióstr uznano jako naturalną kandydatkę do caratu. Jednak w petersburskich kręgach obawiano się, że jej małżonek zyska zbyt wielki wpływ w Rosji, ostatecznie więc na sesji Rady Carskiej wybrano na carycę jej owdowiałą siostrę Annę, księżnę Kurlandii. 12 maja 1733 Katarzyna był obecna w stolicy gdy jej córka przeszła na prawosławie i otrzymała imiona Anna Leopoldowna. Katarzyna zmarła miesiąc później.