Kijirō Nambu
| Kijirō Nambu | |
 |
|
| Data i miejsce urodzenia | 21 lutego 1869 Prefektura Saga |
| Data śmierci | 1 maja 1946 |
| Zawód | konstruktor broni |
Kijirō Nambu (jap. 南部麒次郎 Nanbu Kijirō?, czyt.: Nambu ur. 21 lutego 1869 w Saga, zm. 1 maja 1946) – japoński oficer, konstruktor broni.
Spis treści |
Biografia [edytuj]
Kijirō Nambu urodził się w domenie Naohiro Nabeshimy (XI daimyō lenna Hizen na wyspie Kiusiu), w Saga, 100 km na północ od Nagasaki. Pochodził z rodziny samurajskiej, wywodzącej się od Yorimitsu Minamoto żyjącego na przełomie X i XI wieku. Jego ojciec, oficer artylerii, był guwernerem synów daimyō.
W 1892 r. Kijirō Nambu ukończył Akademię Wojskową Ichigaya. Następnie służył w szkole oficerskiej Toyama. W 1897 r. został przeniesiony do Arsenału Artylerii Koichikawa w Tokio. Tam kapitan Kijirō Nambu otrzymał polecenie skonstruowania pistoletu samopowtarzalnego. Pierwsza jego konstrukcja, eksperymentalny pistolet samopowtarzalny Typ 1 (shisei ichi-gata jidō-kenjū), była wzorowana na pistolecie Mauser C/96 i nie była produkowana seryjnie. Do produkcji trafiła dopiero następna konstrukcja, pistolet samopowtarzalny Nambu Typu A, w literaturze angielskojęzycznej nazywany Grandpa Nambu (Nambu jidō-shiki-kenjū). Za skonstruowanie tego pistoletu Kijirō Nambu otrzymał awans na stopień majora i został odznaczony Orderem Złotego Smoka IV klasy. W następnych latach Nambu skonstruował kolejne wzory broni strzeleckiej, z których część trafiła do uzbrojenia armii japońskiej.
W 1922 r. w nagrodę za skonstruowanie rkm-u Taishō wz. 11 otrzymał awans na stopień generała broni i został odznaczony Orderem Świętego Skarbu. Z odznaczaniem tym wiązało się otrzymanie tytułu barona. Jednocześnie Nambu został dyrektorem Instytutu Badawczego Armii.
W 1924 r. Nambu odszedł na własną prośbę w stan spoczynku. W 1927 r. założył Nambu Jū-seizō-sho (Wytwórnię Broni Nambu). Zakłady początkowo produkowały tylko karabinki bocznego zapłonu. W 1933 r. fabryka Nambu otrzymała zlecenie na produkcję pistoletów Taishō wz. 14, a w następnych latach także wz. 94. Na przełomie lat 1936 i 1937 firma Nambu połączyła się z Shōwa Seisaku-sho i Taisei Kōgyō K.K.. Utworzona w ten sposób spółka Chūō Kōgyō K.K. jest największą prywatną firmą zbrojeniową w Japonii. Jej znajdująca się w Kokubunji fabryka produkuje wiele konstrukcji Nambu dla armii japońskiej.
W 1943 r. Kijirō Nambu odszedł na emeryturę i poświęcił się swojemu hobby, hodowli chryzantem. W 1946 r. przeszedł kilka zawałów. Ostatni z nich spowodował 1 maja 1946 r. jego śmierć.
Konstrukcje Kijirō Nambu [edytuj]
Pistolety samopowtarzalne [edytuj]
- Shisei ichi-gata jidō-kenjū (1902, nie produkowany seryjnie)
- Nambu jido-shiki-kenjū ko-gata, Grandpa Nambu (1902)
- Nambu-shiki-jidō-kenjū otsu-gata, Baby Nambu (1903)
- Nambu-riku-shiki, Papa Nambu
- wz. 14
- Nambu wz. 94
- Shisei kōgo-jidō-kenjū (1925, nie produkowany seryjnie)
