Prefektura Saga

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
prefektury Saga
Flaga
Flaga
Państwo  Japonia
Wyspa Kiusiu
Region Kiusiu
Siedziba Saga
Kod ISO 3166-2 JP-41
Gubernator Yasushi Furukawa
Powierzchnia 2 439,31 km²
Populacja (1 X 2005)
• liczba ludności

866 402
• gęstość 355 os./km²
Szczegółowy podział administracyjny
Plan
Symbole japońskie
Drzewo cynamonowiec kamforowy
Kwiat kwiecie cynamonowca
kamforowego
Ptak sroka
Położenie na mapie
Położenie na mapie
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Strona internetowa
Portal Portal Japonia

Prefektura Saga (jap. 佐賀県 Saga-ken?)prefektura znajdująca się na wyspie Kiusiu w Japonii. Jej stolicą jest miasto Saga.

Geografia[edytuj | edytuj kod]

Saga, najmniejsza prefektura na Kiusiu, jest położona w północno-zachodniej części wyspy, granicząc z morzem Genkai (jap. 玄界灘 Genkai-nada?) i cieśniną Tsushima (jap. 対馬海峡 Tsushima Kaikyō?) na północy oraz morzem Ariake (jap. 有明海 Ariake-kai?) na południu. Saga, znajdująca się blisko kontynentu azjatyckiego, odgrywała istotną rolę w handlu i kulturze w historii Japonii. Prefekturę cechują rozległe obszary wiejskie skupione wokół dwóch największych miast: Saga i Karatsu. Obszary rolnicze i lasy zajmują 68% powierzchni całej prefektury.

Współrzędne geograficzne skrajnych punktów Sagi:

Miasta[edytuj | edytuj kod]

Góry[edytuj | edytuj kod]

  • Pasma górskie: Sefuri, Tara
  • Szczyty: Kyōga (1076 m n.p.m., najwyższy punkt Sagi), Sefuri (1056 m), Tenzan (1046 m), Taradake (996 m), Ihara (962 m), Kinzan (957 m), Raizan (955 m), Hagane (900 m).

Rzeki[edytuj | edytuj kod]

  • Chikugo (długość 15,5 km na terenie prefektury), Kase (57,5 km), Matsu'ura (45,3 km), Rokkaku (43,6 km).

Zapory[edytuj | edytuj kod]

  • Hokuzan, Kase.

Morza[edytuj | edytuj kod]

Półwyspy[edytuj | edytuj kod]

  • Higashimatsu'ura, część półwyspu Kitamatsu'ura.

Wyspy[edytuj | edytuj kod]

  • na morzu Genkai: Taka, Kashiwa, Ogawa, Kakara, Matsu, Madara, Kabe, Muku.
  • na morzu Ariake: Okino.

Wykorzystanie ziemi[edytuj | edytuj kod]

Powierzchnia całkowita: 2439,31 km².

  • Lasy i wzgórza: 49,2%.
    • Obszary zalesione: 1096,9 km².
  • Grunty orne: 39,1%.
  • Obszary zamieszkane: 6,8%.
  • Inne: 4,9%.

Historia[edytuj | edytuj kod]

W czasach starożytnych obszar prefektur Saga i Nagasaki był nazywany prowincją Hizen. Aktualna nazwa obowiązuje od czasu reformy administracyjnej Meiji.

Rekonstrukcja z okresu Yayoi w kompleksie Yoshinogari.

Okres feudalny[edytuj | edytuj kod]

Od okresu Kamakura do okresu Muromachi istniało tu ponad 100 klanów feudalnych. Dużą rolę odegrał klan Matsuratō. Podczas okresu Sengoku, klan Ryūzōji rozszerzył swe wpływy na całe Hizen, prowincje Chikugo oraz część Higo i Chikuzen. Po śmierci daimyō Takanobu Ryūzōji, Naoshige Nabeshima przejął kontrolę polityczną i do 1607 cały klan Ryūzōji znalazł się pod władzą klanu Nabeshima.

W okresie Edo ziemie te nosiły nazwę lenna Sagi (jap. 佐賀藩 Saga-han?) i zawierała ziemie Hasunoike, Kashima i Ogi. Na terenach dzisiejszej prefektury znalazły się tereny lenna Karatsu (jap. 唐津藩 Karatsu-han?) i ziemie lenna Tsushima-Fuchū (jap. 対馬府中藩 Tsushimafuchū-han?). Ziemie Sagi były wciąż w rękach klanu Nabeshima i mimo jego różnych nieprawnych związków z członkami byłego klanu Ryūzōji sytuacja polityczna była dość stabilna. Jakkolwiek, koszty obrony Nagasaki stale się zwiększały i finansową sytuację pogorszył wielki głód Kyōhō i tajfun Siebold w 1828 roku. Mimo to, dzięki dużym obszarom osuszonym z morza Ariake tereny zwiększały się wyraźnie i do lat 40. XIX w. ilość koku ryżu uzyskiwanego Sagę wzrosło do 670.000, dwukrotności plonów sprzed 200 lat.

W połowie XIX w. Naomasa Nabeshima usiłował uzdrowić system finansowy, zmniejszając udział instytucji rządowych przy jednoczesnym dążeniu do rozwoju lokalnego przemysłu: produkcji porcelany Arita, zwiększenia zbiorów zielonej herbaty i wydobycia węgla. Dzięki bliskości międzynarodowego portu morskiego w Nagasaki zza oceanu dotarły nowe technologie, jak np. silnik parowy.

Po wojnie Boshin (jap. 戊辰戦争 Boshin Sensō?) znaczna część ludności Sagi poparła restaurację cesarza Meiji. W czasach jego panowania dokonano gruntownych modernizacji kopalni węgla w dystryktach Kishima i Higashimatsu'ura oraz rozpoczęto budowę kolei.

Zamek Saga (brama Shachi).

Wydarzenia chronologiczne[edytuj | edytuj kod]

  • VI w. p.n.e. (koniec okresu Jōmon) – Przypuszczalna data budowy dzisiejszych ruin Nabatake w Karatsu.
  • 665 r. – Po przegranej bitwie Baekgang (na Półwyspie Koreańskim), zamek Kii (dziś Kiyama) umacnia defensywę w celu ochrony Dazaifu.
  • 733 r. – Utworzenie prowincji Hizen.
  • 1274 r. – Bitwa Bun'ei, pierwszy najazd mongolski na Japonię.
  • 1281 r. – Bitwa Kōan, drugi najazd mongolski na Japonię.
  • 1591 r. – Budowa zamku w Nagoi. Po japońskiej okupacji Korei (1592-1598) zamek upada w 1598 r.
  • 1602 r. – Budowa zamków Karatsu i Saga.
  • 1607 r. – Kontrola nad Sagą przechodzi z rąk klanu Ryūzōji w ręce klanu Nabeshima.
  • 1771 r. – Powstanie Nijinomatsubara.
Zapora Hokuzan.
  • 1781 r. – Założenie Kōdōkan, szkoły han (hankō) w prowincji Saga.
  • 1828 r. – Duże zniszczenia na skutek tajfunu Siebold, 10.000 ofiar śmiertelnych.
  • 14 Lipca 1871 r. – Likwidacja systemu Han. Wszystkie "Han" stają się "prefekturami".
  • 14 Listopada 1871 r. – Prefektury: Saga, Hasuike, Ogi, Kashima, Karatsu i część Tsushimy zostają połączone w jedną prefekturę: Imari.
  • 29 Maja 1872 r. – Prefektura Imari zmienia nazwę na Prefektura Saga.
  • Luty 1874 r. – Bunt Sagi.
  • 18 Kwietnia 1876 r. – Przyłączenie prefektury Mizuma.
  • 1883 r. – Separacja prefektury Nagasaki.
  • 1 kwietnia 1889 r. – Założono miasto Saga.
  • 1891 r. – Koleje Kyushu otwierają linię Nagasaki, zaczynając od odcinka Tosu-Saga.
  • 1895 – Otwarta zostaje linia Saga-Takeo.
  • 1897 r. – Otwarcie linii Takeo-Haiki.
  • 1903 r. – Otwarcie linii z Sagi do Nishi-Karatsu.
  • 1 stycznia 1932 r. – Założono miasto Karatsu.
  • 1935 r. – Japońskie koleje narodowe otwierają linię Saga.
  • 1954 r. – Podczas "wielkiego połączenia" w epoce Shōwa zmieniają się struktury miast Tosu, Imari, Takeo, Kashima i Taku. W tym momencie jest 7 miast, 8 dystryktów, 18 miasteczek i 35 wiosek w całej prefekturze.
  • 1972 r. – Wraz z zamknięciem kopalni węgla w Nishiki, wszystkie kopalnie węgla w prefekturze zostają zlikwidowane.
  • 1975 r. – Elektrownia atomowa Genkai rozpoczyna pracę.
  • 1987 r. – Linia Saga japońskich kolei narodowych zostaje zamknięta.
  • 1992 r. – Historyczny park Yoshinogari zostaje otwarty dla wszystkich.
  • 1998 r. – Powstaje lotnisko Saga.
  • 2005 r. – Na skutek "Wielkiego połączenia Heisei" działanie władz samorządowych ulega zmianie.
    • 1 stycznia – Karatsu i Shiroishi.
    • 1 marca – Ogi i Miyaki.
    • 1 października – Saga.
  • 2006 r. – "Wielkie połączenie Heisei" trwa nadal.
    • 1 stycznia – Karatsu i Ureshino.
    • 1 marca – Takeo, Yoshinogari, i Arita.
    • 20 marca – Kanzaki.
  • 1 października 2007 r.- Miasta Higashiyoka, Kawasoe i Kubota łączą się z miastem Saga.

Ekonomia[edytuj | edytuj kod]

Rolnictwo, leśnictwo i rybołówstwo przybrzeżne stanowią ważną gałąź gospodarki. Lokalnymi specjalnościami są: wołowina, cebula i truskawki. Prefektura jest największym w Japonii producentem klejącego ryżu (jap. もち米 mochigome?) i szklarniowych mandarynek.

Według danych z 2002 r. regionalny eksport jest skierowany do: Ameryki Północnej (29,3%), Europy Zachodniej (26,1%) oraz łącznie do Korei Płd., Tajwanu, Hongkongu i Singapuru (19,9%). Import pochodzi z: Ameryki Północnej (40,6%), Stowarzyszenia Narodów Azji Południowo-Wschodniej ASEAN (23,3%) i ChRL (12,2%).

Banki[edytuj | edytuj kod]

  • Bank Saga
  • Bank Saga Kyoei

Edukacja[edytuj | edytuj kod]

Uniwersytety[edytuj | edytuj kod]

  • Uniwersytet Saga
  • Uniwersytet Nishikyushu
  • Żeńska prywatna uczelnia (jap. 玄界灘 Saga tanki daigaku?)
  • Prefekturalna Uczelnia Rolnicza

Demografia[edytuj | edytuj kod]

W 2002 roku spis powszechny wykazał 873.885 osób zamieszkujących prefekturę. 15,9% w wieku 0-14 lat, 62,7% w wieku 15-64 i 21,4% osób starszych niż 65 lat. 3.596 osób (0,4%) było z zagranicy, a 307 osób (0,03%) to studenci zagraniczni przebywający akurat w prefekturze.

Transport[edytuj | edytuj kod]

Lotniska[edytuj | edytuj kod]

  • Lotnisko Saga

Koleje[edytuj | edytuj kod]

Główne stacje w prefekturze to Saga, Tosu, Karatsu i Imari.

  • Japońskie Koleje Kyushu
    • Linia Chikuhi
    • Główna linia Kagoshima
    • Główna linia Nagasaki
    • Linia Sasebo
  • Koleje Matsuura
    • Linia Nishi-Kyūshū
  • Koleje Amagi
    • Linia Amagi

Drogi[edytuj | edytuj kod]

Drogi płatne[edytuj | edytuj kod]

  • Autostrada Nagasaki
  • Autostrada Kyūshū
  • Autostrada Nishikyūshū
  • Droga Nijō-Hamatama
  • Droga Kyūragi-Taku
  • Droga Tosu-Chikushino
  • Droga Kunimi
  • Tunel Mitsuse

Autostrady państwowe[edytuj | edytuj kod]

  • Numer 34
  • Numer 35
  • Numer 202
  • Numer 203
  • Numer 204
  • Numer 207
  • Numer 263
  • Numer 264
  • Numer 323
  • Numer 385
  • Numer 444
  • Numer 498

Kultura[edytuj | edytuj kod]

Arita, Imari i Karatsu słyną z pięknej porcelany. Główne zakłady znajdują się właśnie w tych miastach i można spośród nich wymienić takie jak Imaemon, Genemon i Fukagawa.

Język[edytuj | edytuj kod]

Saga-ben to dialekt języka japońskiego powszechny w prefekturze.

Festiwale[edytuj | edytuj kod]

Międzynarodowy festiwal balonowy Saga[edytuj | edytuj kod]

Festiwal ten jest corocznie organizowany na początku listopada na obrzeżach miasta Saga wzdłuż rzeki Kase. Jest to popularny festiwal i przyciąga wielu uczestników z całego świata.

Karatsu Kunchi[edytuj | edytuj kod]

Festiwal jest dorocznie organizowany w mieście Karatsu na początku listopada. Jest zarazem najbardziej popularnym festiwalem i przyciąga dorocznie ok. 500.000 uczestników.

Imari Ton-Ten-Ton[edytuj | edytuj kod]

Festiwal Imari Ton-Ten-Ton odbywa się co roku między 22 a 24 października w mieście Imari. Jest to jeden z trzech wielkich festiwali walk w Japonii. Nazwa Ton-Ten-Ton odwołuje się do dźwięków bębnów towarzyszących festiwalowi, podczas którego dwie grupy mężczyzn krążą po ulicach z przenośnymi relikwiami (nazywanymi Aramikoshi i Danjiri, każda waży ok. 500 kg). Przy każdym spotkaniu drużyny zderzają je ze sobą, walcząc aż relikwia przeciwnej drużyny znajdzie się na ziemi (Kassen Emaki). Ostatnia bitwa, nazywana Kawaotoshi, rozgrywa się w rzece o zachodzie słońca 24 października. Wygrywa drużyna, która jako pierwsza wyniesie relikwię na brzeg.

Festiwal jest wyrażeniem wdzięczności za dobre zbiory dla miasta, skierowanej do bóstwa ze świątyni Imari. Jego „bojowy” charakter wywodzi się od bitwy, która miała miejsce na obszarze obecnego miasta w okresie rozbicia dynastycznego. Przenośne relikwie reprezentują historyczne obozy: Aramikoshi – ród Kusunoki, Danjiri – ród Ashikaga.

Turystyka[edytuj | edytuj kod]

Karatsu wraz z pięknym zamkiem jest popularne wśród turystów. Pozostałości wioski Yayoi w Yoshinogari również mają wielu zwiedzających. Popularne jest również Yūtoku Inari wraz z dużym kompleksem religijnym.

Znani ludzie związani z prefekturą Saga[edytuj | edytuj kod]

  • Komik i śpiewak J-popu, Hanawa, stał się sławny poprzez komiczne teksty piosenek o prefekturze i jej osobliwościach.
  • Komik Masashi Tashiro urodził się w Saga.
  • As lotnictwa II wojny światowej, Saburō Sakai, urodził się w Saga.
  • Toshihiko Koga (古賀稔彦)- japoński judoka z Kitashigeyasu.

Siedmiu Mędrców Sagi[edytuj | edytuj kod]

"Siedmiu Mędrców Sagi" to siedem osób, z których każda wniosła istotny wkład w modernizację Japonii w ostatnich dniach siogunatu Tokugawy i w okresie restauracji Meiji:

  • Naomasa Nabeshima, pan feudalny klanu Nabeshima, pomógł w rozwoju Sagi poprzez wprowadzenie kultury i technologii europejskiej.
  • Tsunetami Sano założył Japoński Czerwony Krzyż.
  • Yoshitake Shima wniósł duży wkład w eksplorację Hokkaido.
  • Taneomi Soejima służył na wielu stanowiskach m.in.: ministra spraw zagranicznych, ministra spraw wewnętrznych; znany ze swojej chińskiej poezji.
  • Takatō Ōki był ministrem: spraw cywilnych, edukacji i sądownictwa; wniósł wiele w system nowoczesnej edukacji.
  • Shimpei Etō stworzył podstawy władzy sądowniczej.
  • Shigenobu Ōkuma był premierem Japonii, założył Uniwersytet Waseda.