Kołatka

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ujednoznacznienie Ten artykuł dotyczy urządzeń wydających dźwięk. Zobacz też: Kołatka (ujednoznacznienie).
Kołatka - drewniany instrument muzyczny

Kołatka – drewniany instrument muzyczny wydający przy potrząsaniu charakterystyczne dźwięki. Składa się z deseczki osadzonej na rączce oraz zamocowanego na zawiasie młotka, który uderzając w deseczkę wydaje klekoczący dźwięk.

Drewniane kołatki, w okresie Triduum Paschalnego, od hymnu "Gloria" (Chwała na wysokości) w czasie mszy w Wielki Czwartek, podczas którego biją wszystkie znajdujące się w kościele dzwony, aż do tego samego hymnu Wigilii Paschalnej, podczas liturgii zastępują milczące w tym czasie dzwony.

Nazywany jest tak również ruchomy uchwyt na drzwiach, służący do "kołatania" czyli pukania do drzwi. Umieszczany na bramie lub furcie, składał się z dwóch części. Często nazywany też antabą. Najczęściej w formie lwiej głowy z ruchomą obręczą. Tego typu kołatka występowała głównie w sztuce romańskiej i gotyckiej. Współcześnie używana jest jako element dekoracyjny.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]