Kokorycz wątła

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Kokorycz wątła
Corydalis intermedia1.jpg
Systematyka[1]
Domena eukarionty
Królestwo rośliny
Klad rośliny naczyniowe
Klad Euphyllophyta
Klad rośliny nasienne
Klasa okrytonasienne
Rząd jaskrowce
Rodzina makowate
Rodzaj kokorycz
Gatunek kokorycz wątła
Nazwa systematyczna
Corydalis intermedia Mérat
Fl. Par. 272.
Synonimy

Corydalis fabacea (Retz.) Pers.
Corydalis intermedia (L.) Gaudin)

"(comns)" Zdjęcia i grafiki w Commons
Morfologia

Kokorycz wątła (Corydalis intermedia) – gatunek rośliny należący do rodziny makowatych.

Rozmieszczenie geograficzne[edytuj | edytuj kod]

Zwarty zasięg występowania obejmuje Europę Środkową i zachodnią część Skandynawii. Oprócz tego istnieją izolowane obszary występowania w Europie Południowej i Wschodniej. Przez Polskę przebiega wschodnia granica zasięgu. Gatunek ten jest w Polsce rzadki. Najliczniej występuje na Pomorzu Zachodnim, zachodniej części Pomorza Wschodniego, w Wielkopolsce, na Nizinie Śląskiej, na przedgórzu Sudetów i w Sudetach. Są jeszcze pojedyncze stanowiska na Wyżynie Małopolskiej[2].

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Łodyga
Wzniesiona, rozgałęziona, naga, soczysta. Osiąga wysokość 7-20 cm. W dolnej części pokryta jest łuskowatymi liśćmi. Prawie zawsze z pachwiny liści wyrasta boczny pęd kwiatowy.
Bulwa
Pełna, z włóknistymi korzeniami na samym dole.
Liście
Dłoniasto złożone, składające się z 3 głęboko wciętych listków. Przysadki o innym kształcie – bez wcięć, jajowate o zaokrąglonych szczytach. Wszystkie liście nagie.
Kwiaty
Zebrane w zbity 1-9 kwiatowy zwisły kwiatostan. Poszczególne liliowopurpurowe kwiaty wyrastają na krótkich szypułkach (co najmniej trzykrotnie krótszych od przysadki). Są to kwiaty grzbieciste z długą ostrogą. Mają długość 10-15 mm. Działki kielicha odpadają bardzo wcześnie, tak, że przeważnie nie obserwuje się ich na roślinie.
Owoc
Torebka o długości 9-25 mm osadzona na trzonku o długości 3-5 mm i zawierająca nasiona o długości ok. 2 mm.

Biologia i ekologia[edytuj | edytuj kod]

Bylina, geofit. Kwitnie od marca do kwietnia, jest owadopylna. Rośnie w lasach liściastych i zaroślach. W klasyfikacji zbiorowisk roślinnych gatunek charakterystyczny dla O. Fagetalia[3]. Liczba chromosomów 2n = 16[2].

Zmienność[edytuj | edytuj kod]

Tworzy mieszańce z kokoryczą pełną[4].

Przypisy

  1. Stevens P.F.: Angiosperm Phylogeny Website (ang.). 2001–. [dostęp 2010-01-04].
  2. 2,0 2,1 Zbigniew Mirek, Halina Piękoś-Mirkowa: Czerwona księga Karpat Polskich. Kraków: Instytut Botaniki PAN, 2008. ISBN 978-83-89648-71-6.
  3. Władysław Matuszkiewicz: Przewodnik do oznaczania zbiorowisk roślinnych Polski. Warszawa: Wyd. Naukowe PWN, 2006. ISBN 83-01-14439-4.
  4. Lucjan Rutkowski: Klucz do oznaczania roślin naczyniowych Polski niżowej. Wyd. Naukowe PWN, 2006. ISBN 83-01-14342-8.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. Lucjan Rutkowski: Klucz do oznaczania roślin naczyniowych Polski niżowej. Warszawa: Wyd. Naukowe PWN, 2006. ISBN 83-01-14342-8.
  2. Władysław Szafer, Stanisław Kulczyński: Rośliny polskie. Warszawa: PWN, 1953.