Komin termiczny

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Szkic komina termicznego

Komin termiczny – pionowy, wznoszący prąd powietrza, wywołany na przykład nierównomiernym nagrzaniem podłoża przez słońce. Częstą oznaką występowania kominów termicznych są chmury cumulus tworzące się, gdy wznoszące się powietrze ochłodzi się poniżej punktu rosy. Kominy termiczne często „pochylają się wraz z wiatrem”, czyli komin na ogół wypiętrza się na ukos w górę, pochylony w kierunku wiatru. Kominy termiczne wykorzystują szybownicy, krążąc w nich nabierają wysokości. W kominie termicznym zachodzi cyrkulacja powietrza, ciepłe powietrze idzie ku chmurze, natomiast obok zimne zmierza ku ziemi.

Bardziej dokładny opis powstawania i utrzymywania komina termicznego wymaga wzięcia pod uwagę zjawiska termicznej niestabilności atmosfery i efektu adiabatycznej zmiany temperatury we wznoszącym się powietrzu. Kominy termiczne nie muszą być związane z obszarami nagrzanego terenu pod nimi (tzw. termika naniesiona).