Komitet Bezpieczeństwa Powszechnego

Komitet Bezpieczeństwa Powszechnego (fr. Comité de sûreté générale) – w okresie rewolucji francuskiej drugi obok Komitetu Ocalenia Publicznego organ wykonawczy podległy Konwentowi Narodowemu. Utworzony w 1793 r. pełnił funkcję urzędu ds. policji. Realizował politykę terroru jakobinów, bezwzględnie zwalczając kontrrewolucje. Najsłynniejszymi jego działaczami byli Jean Amar i Marc Vadier. Rozwiązany w 1795 r.

Zobacz też

• Konwent Narodowy
• Komitet Ocalenia Publicznego