Koncert (forma muzyczna)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Ujednoznacznienie Ten artykuł dotyczy terminu muzycznego. Zobacz też: inne znaczenia tego słowa.
Dawid Ojstrach wykonujący koncert skrzypcowy (1960)

Koncert (łac. concerto – spieram się, walczę, współzawodniczę[1]) – forma muzyczna, której istotą jest kontrastowanie partii zespołu (orkiestry) i partii solowej, zespołu i grupy solistów (concerto grosso), bądź samych partii solowych (np. koncerty wokalne).

Jako pierwszy użył słowa "koncert" Adam Jarzębski do określenia utworów ściśle instrumentalnych, przedtem bowiem nazywano "koncertem" zespoły wokalno-instrumentalne o znamionach koncertowego współzawodniczenia[2].

Koncert w najczęściej spotykanej postaci ma budowę trzyczęściową i przeznaczony jest na instrument solowy z towarzyszeniem orkiestry. Forma koncertu, wywodząca się z barokowego concerto grosso oraz sonaty da chiesa, ugruntowana została na początku XVIII wieku. Niektóre koncerty, zwłaszcza dziewiętnastowieczne, mają charakter wirtuozowski i popisowy.

Przypisy

  1. Słownik wyrazów obcych, wyd. PWN, 1980
  2. Feliks Koneczny "Polskie Logos a Ethos" Poznań 1921

Bibliografia [edytuj]

  • ABC Form Muzycznych, Danuta Wójcik, Musica Iagellonica, Kraków 1997, ISBN 83-7099-061-4