Konwencja Alvenslebena

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Konwencja Alvenslebena – układ pomiędzy Królestwem Prus i Imperium Rosyjskim, zawarty 8 lutego 1863 roku w Sankt Petersburgu przez pruskiego generała Gustava von Alvenslebena, z inicjatywy Otto von Bismarcka, dotyczący współpracy przy tłumieniu powstania styczniowego w Królestwie Polskim[1]. Układ zezwalał obu armiom na przekraczanie granicy w celu ścigania polskich oddziałów powstańczych.

Wieści o zawarciu konwencji spowodowały powstanie nieoficjalnej koalicji Francji, Wielkiej Brytanii i Austrii, które wystosowały do Rosji tzw. noty kwietniowe i czerwcowe, przedstawiające pokojowy plan uregulowania sprawy polskiej. Noty zostały odrzucone przez Rosję. Zawarcie konwencji wywołało również głębokie oburzenie liberalnej opozycji w parlamencie pruskim i osłabiło pozycję Otto von Bismarcka[2].

Przypisy

  1. Feldman 1980, s. 249.
  2. Feldman 1980, s. 270-277.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]