Kopnięcie okrężne

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Kopnięcie okrężne

Kopnięcie okrężne (ang. roundhouse kick, niekiedy round kick, turning kick , jap. mawashi-geri) – kopnięcie polegające na trafieniu przeciwnika za pomocą podbicia stopy, śródstopia lub piszczela. Wykorzystywana w sportach walki oraz sztukach walki takich jak taekwondo, kick-boxing, boks tajski, tangsudo, karate oraz innych, w których do uderzeń wykorzystywane są nogi. W taekwondo i kick-boxingu jest to technika podstawowa. Ponadto w kick-boxingu jest to najczęściej zadawane kopnięcie w walce. Można je wykonać za pomocą nogi wykrocznej (kopnięcie szybsze, ale o mniejszej sile) lub zakrocznej (silniejsze, ale łatwiejsze do zauważenia przez osobę broniącą się).

Kopnięcie okrężne może być wykonywane na trzy wysokości:

  • głowę i okolice barków (ang. high kick , jap. jodan-mawashi-geri),
  • okolice żeber i pasa (ang. middle kick jap. chudan-mawashi-geri),
  • zewnętrzną i wewnętrzną część uda, rzadziej na łydkę (ang. low kick jap. gedan-mawashi-geri).

Technika ta może być wykonywana kilkakrotnie bez stawiania nogi na podłożu. Ważnym elementem w kopnięciu okrężnym jest skręt na stopie podporowej, gdyż w końcowej fazie biodra powinny być ustawione bokiem lub skosem do przeciwnika. Ponadto skręt pozwala uzyskać dużą siłę i dynamikę kopnięcia. Kopnięcia okrężne w karate różnią się od tych wykonywanych w kick-boxingu i taekwondo.