Kot brytyjski długowłosy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania


Kot brytyjski długowłosy
Kot brytyjski długowłosy
Kot brytyjski długowłosy
Pochodzenie Wielka Brytania
Nazwa angielska British Longhair
Standardy rasy

(wg organizacji felinologicznych)

TICA [TICA standard]
inny WCF
Punktacja za standard

(wg FIFe)

Uznane odmiany barwne
Commons-logo.svg Galeria zdjęć w Wikimedia Commons

Kot brytyjski długowłosy – długowłosa rasa kota wyhodowana z kota brytyjskiego.

Historia rasy[edytuj | edytuj kod]

W czasie II Wojny Światowej znacznie zmniejszyła się liczba kotów brytyjskich. W latach 50. XX wieku w wyniku skrzyżowania tej rasy z persem niebieskim wzmocniono populację, tworząc jednocześnie nową, długowłosą odmianę.

Wygląd[edytuj | edytuj kod]

Koty brytyjskie długowłose należą do dużych ras kotów. Ich ciało jest mocne i muskularne. Łapy są krótkie i mocne, ogon - długi, zaokrąglony na końcu, tworzy pióropusz. Głowa wyraźnie zaokrąglona, osadzona na krótkiej szyi. Nos szeroki i prosty, z lekkim zaokrągleniem u nasady. Uszy małe, krótkie, szeroko otwarte i szerokie u nasady. Oczy duże i okrągłe, szeroko rozstawione. Futro odstające, puszyste, gęste i proste. Pożądane są kryza i portki (grubsze futro w okolicach szyi i ud). Najpopularniejsze ubarwienie to niebieski i liliowy, choć odnotowano wiele innych odmian barwnych.

Charakter[edytuj | edytuj kod]

Kocięta mają dużo energii, ale dorosłe osobniki są dość spokojne. Rasa ta niechętnie się wspina. Koty te są inteligentne i mają wyrazisty charakter. Są dumne, pewne siebie i ciekawskie. Chociaż wyglądają jak "misie", nie są amatorami pieszczot - same wybierają miejsce i decydują o czasie.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Anna Śledzińska-Adamczak. „Kocie Sprawy”. nr 05/2008. s. s.10-12. 

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]