Kozioł oporowy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Kozioł oporowy - element umieszczony na końcu toru kolejowego, tak aby uniemożliwić wyjechanie z niego. Stosowany tam, gdzie kończy się tor, np. na bocznicach, torach ładowni, czy stacjach czołowych. Zazwyczaj są to dwie szyny, zagięte na kształt kozich rogów. Obydwa końce mają często zamontowaną deskę na wysokości zderzaków, aby złagodzić ewentualne uderzenie. Kozioł oporowy może również być wykonany w postaci betonowego bloku, nasypu ziemnego, lub zderzaków hydraulicznych.

Rodzaje kozłów oporowych[edytuj | edytuj kod]

Commons in image icon.svg