Królestwo Araukanii i Patagonii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Royaume d'Araucanie et de Patagonie
Królestwo Araukanii i Patagonii
Araukanie 1860-1881 Chile
Argentyna
Flaga
Herb
Flaga Herb
Położenie
Ustrój polityczny monarchia
Ostatnia głowa państwa król Aquiles I
Data powstania 1860
Podział pomiędzy Argentynę i Chile 1881

Królestwo Araukanii i Patagonii – państwo historyczne obejmujące region Araukanii i Patagonii.

Tereny na południe od rzeki Bio-Bio, zgodnie z traktatem z Quillin, zawartym 6 stycznia 1641 r. między Hiszpanią a zamieszkującym je ludem Mapuczów, nie podlegały kolonialnej władzy Hiszpanii. W połowie XIX w. Chile i Argentyna zaczęły kolonizować te tereny, które według prawa międzynarodowego były ziemią niczyją. 17 listopada 1860 r. francuski prawnik Orelie-Antoine de Tounens, mieszkający w Araukanii, został obwołany królem przez zgromadzenie wodzów (Futa Kallog) plemion z ludu Mapuczów, którzy chcieli przekształcić związek plemion w nowoczesne państwo i w ten sposób uchronić się przed ekspansją Chile i Argentyny. Jako król Aureliusz Antoni I nadał on swemu państwu konstytucję wzorowaną na ówczesnej konstytucji Francji. Królestwo Araukanii i Patagonii nie zostało jednak uznane przez ówczesną społeczność międzynarodową. Po kilkunastu miesiącach panowania, 5 stycznia 1862 roku król został pojmany przez wojsko chilijskie, uwięziony, uznany przez sąd chilijski za niepoczytalnego i deportowany do Francji. Trzykrotnie (w latach 1869-1871, w 1874 i w 1876 roku) organizował wyprawy po utracony tron, lecz nie osiągnął swego celu.

W latach 70. Chile i Argentyna rozpoczęły podbój królestwa, zakończony podziałem jego terytorium w r. 1881.

Następcy Orelie-Antoine de Tounens , żyjący we Francji, wyznaczeni lub wybrani zgodnie z procedurą określoną w konstytucji Araukanii i Patagonii, pretendują do władzy nad dawnym terytorium królestwa.

Władcy[edytuj | edytuj kod]

  • Aureliusz Antoni I (Orélie-Antoine de Tounens), ur. 12 maja 1825, panował w latach 1860-1878, od 1862 na wygnaniu, zm. 17 września 1878;
  • Achilles I (Gustave-Achille Laviarde), ur. 7 listopada 1841, pretendent w latach 1878-1902, zm. 6 marca 1902;
  • Antoni II (Antoine-Hippolyte Cros), ur. 10 maja 1833, pretendent w latach 1902-1903, zm. 1 listopada 1903;
  • Laura Teresa I (Laure-Therese Cros-Bernard), córka Antoniego II, ur. 22 grudnia 1856, pretendentka w latach 1903-1916, zm. 12 lutego 1916;
  • Antoni III (Jacques Alexandre Antoine Bernard), syn Laury Teresy I, ur. 11 kwietnia 1880, pretendent w latach 1916-1951, abdykował na rzecz Philippe`a Boiry 12 maja 1951, zm. 26 października 1952;
  • Filip I (Philippe Paul Alexandre Henri Boiry), ur. 18 lutego 1927, pretendent w latach 1951-2014, zm. 5 stycznia 2014;
  • Antoni IV (Jean-Michel Parasiliti di Para), ur. 26 marca 1942, obecny pretendent od 9 stycznia 2014, wybrany przez Radę Regencyjną.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]