Krionika

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Technicy przygotowują zmarłego do krioprezerwacji

Krionika – technika głębokiego ochładzania ciał ludzi i zwierząt, których współczesna medycyna nie jest w stanie utrzymać przy życiu, i przechowywania w temperaturze ciekłego azotu (-196 °C), z nadzieją przywrócenia do życia, kiedy medycyna wystarczająco się rozwinie.

Słowo krionika pochodzi od greckiego κρύος (kryos) – zimno[1].

Przechowanie zwłok w temperaturze ciekłego azotu zatrzymuje rozkład ciała: ten stan to biostaza (w wypadku krioniki – kriostaza). Przechowanie zmarłego w kriostazie jest możliwe po stwierdzeniu zgonu. Krionicy są zdania, że osoby uważane za martwe według obecnych standardów niekoniecznie muszą być uważane za nieżywe według standardów, które będą obowiązywać w przyszłości.

Przeszkody[edytuj | edytuj kod]

Uszkodzenia wynikłe z prezerwacji[edytuj | edytuj kod]

Długoterminowa krioprezerwacja zachodzi po ochłodzeniu do temperatury ciekłego azotu (-196 °C). Panuje powszechne nieporozumienie, że komórki ulegną lizie (zostaną rozerwane) z powodu uformowania się kryształków lodu wewnątrz komórki; tak się dzieje tylko, gdy prędkość ochładzania przekracza osmotyczną utratę wody i jej przemieszczanie się do przestrzeni międzykomórkowych[2] (a jest niemożliwością tak prędkie ochładzanie dużych tkanek).

Mimo to, uszkodzenia wynikłe z zamrożenia mogą być poważne. Lód może uformować się pomiędzy komórkami, powodując uszkodzenia mechaniczne i chemiczne. Organizacje krioniczne stosują krioprotektanty (rozprowadzane poprzez naczynia krwionośne) w celu zmniejszenia szkód mechanicznych i chemicznych wywołanych przez lód. Mają one usunąć i zastąpić wodę wewnątrz komórek substancją zapobiegającą zamrożeniu. W znacznym stopniu zapobiegają uszkodzeniom[3], jednak tak głębokie ochładzanie całych ciał ludzi nadal powoduje uszkodzenia, których obecna technologia nie jest w stanie odwrócić.

Krioprotektanty w dużych stężeniach mogą całkowicie uniemożliwić formowanie się lodu. Ochłodzenie i utwardzenie bez zamrożenia (tj. formowania się lodu) to witryfikacja[4].

Pierwsze mieszaniny krioprotektantów zdolne witryfikować przy bardzo powolnym ochładzaniu, mające na uwadze przeżywalność tkanek, wynaleźli w późnych latach 90. kriobiolodzy Gregory M. Fahy i Brian Wowk w celu przechowywania organów do przeszczepów[5][6]. Substancje te zostały zaadoptowane do użytku w krionice przez Fundację Alcor. Uważa się je za pozwalające witryfikować niektóre części ciała ludzkiego, szczególnie mózg[7]. To pozwoliło witryfikować mózgi zwierząt, ogrzewać i sprawdzać uszkodzenia spowodowane formowaniem się lodu przy użyciu światła i mikroskopu elektronowego. Nie znaleziono uszkodzeń spowodowanych kryształkami lodu[8][9][10]. Cryonics Institute używa też mieszanki witryfikującej wynalezionej przez swojego pracownika, kriobiologa dr. Jurija Piczugina, stosując ją głównie do mózgu[11].

Niedokrwienie[edytuj | edytuj kod]

Niedokrwienie jest typową składową procesu krionicznego. Po zgonie pacjenta, kiedy jego serce przestało bić (a co za tym idzie, dostarczać tlen i składniki odżywcze do komórek), specjalna grupa osób (tzw. standby team) może sztucznie przywrócić krążenie i oddychanie, stosując procedury podobne do używanych przy udzielaniu pierwszej pomocy (RKO)[12]. Celem jest utrzymanie przy życiu tkanek, podobnie jak to się robi w celu pobierania narządów do przeszczepów. Oficjalne stwierdzenie zgonu nie oznacza, że wszystkie komórki ciała są martwe[13].

U pacjentów krionicznych niedotlenienie mózgu w wysokiej temperaturze trwa od kilku minut do kilku godzin, zwłaszcza jeśli śmierć nastąpiła nagle. To uniemożliwia przywrócenie do życia według obecnych procedur medycznych. Krionicy chcą prezerwacji takiego pacjenta, ponieważ najnowsze osiągnięcia pozwalają na resuscytację po dłuższych okresach niedotlenienia niż standardowe 4 do 6 minut, i trwanie struktury mózgu a nawet aktywności komórek po długich okresach śmierci klinicznej[14][15]. Argumentują, że definicja śmierci zmienia się w miarę postępów nauki i wczesne stadium nazywane dziś śmiercią to w rzeczywistości forma niedotlenienia, która będzie odwracalna w przyszłości[16]. Twierdzą, że przetrwanie osobowości w czasie długich okresów śmierci klinicznej jest określane przez kryteria śmierci informacyjno-teoretycznej[17][18][19].

Ożywienie[edytuj | edytuj kod]

Nadziei na przywrócenie do życia krionicy upatrują w zaawansowanej bioinżynierii, nanotechnologii molekularnej[20], nanomedycynie[21] i możliwości przesłania informacji z mózgu do innego medium (transfer umysłumind uploading). Przywrócenie do życia będzie wymagać naprawienia szkód wyrządzonych przez niską temperaturę, toksyczne środki chemiczne, niedotlenienie, oraz zamrożenie tkanek, które nie zostały skutecznie poddane witryfikacji, a także odwrócenia efektów, które spowodowały śmierć pacjenta. W wielu wypadkach będzie konieczna regeneracja tkanek na wielką skalę. Hipotetyczny scenariusz ożywienia pacjenta zakłada zwykle, że napraw tych dokonają liczne mikroskopijne organizmy lub urządzenia[22][23][24][25].

Dominuje przekonanie, że przywracanie do życia będzie się odbywać w kolejności „Pierwsi będą ostatnimi, a ostatni pierwszymi” – z uwagi na stosowanie coraz bardziej zaawansowanych procedur przy ochładzaniu pacjentów, pozwalających wyeliminować coraz więcej szkód, aż do całkowitej odwracalności procesu krioniki. Następnie medycyna będzie sięgać po coraz dawniej zamrożonych pacjentów, którzy zostali poddani działaniu bardziej prymitywnych środków. Ożywienie ludzi poddanych krioprezerwacji przy użyciu obecnej kombinacji neurowitryfikacji i głębokiego ochłodzenia (technicznie nie zamrożenia, ponieważ krioprotektanty nie pozwalają na formowanie się lodu) może zająć stulecia, o ile w ogóle będzie możliwe[26].

Uważa się, że jeśli technologia ogólnej analizy molekularnej i naprawy w ogóle zostanie rozwinięta, teoretycznie każde uszkodzone ciało będzie mogło być „ożywione”. Przetrwanie będzie wówczas zależeć od tego, czy informacja zakodowana w mózgu wystarczy do przywrócenia całości lub części osobowości pierwotnej osoby, jako że amnezja jest ostateczną granicą pomiędzy życiem i śmiercią.

Neuroprezerwacja[edytuj | edytuj kod]

Neuroprezerwacja to przechowanie samego mózgu, często wewnątrz głowy, przy chirurgicznym usunięciu (i zwykle kremacji) reszty ciała. Neuroprezerwacja, skrótowo zwana „neuro”, to jedna z dwóch opcji – drugą jest prezerwacja całego ciała. Pacjent może zdecydować się na prezerwację samego mózgu z różnych przyczyn, lub po sekcji zwłok jest pobierany do prezerwacji jedynie mózg.

Mózg jest uznawany za siedzibę pamięci i osobowości. (Np. pacjenci po przerwaniu rdzenia kręgowego, amputacjach i przeszczepach nadal zachowują pamięć i osobowość.) Uważa się też, że odwrócenie każdego rodzaju prezerwacji jest tak złożone, że będzie wówczas również możliwe wyhodowanie nowego ciała ze wszystkimi organami. Niektóre sugerowane scenariusze ożywienia pacjentów, których całe ciało jest poddane prezerwacji, biorą nawet pod uwagę usunięcie tego ciała uszkodzonego przez proces prezerwacji i wytworzenie nowego. W razie niebezpieczeństwa łatwiejszy jest też transport samego mózgu niż całego ciała.

Zalety i wady neuroprezerwacji są dyskusyjne. Krytycy są zdania, że ciało pamięta wyuczone umiejętności motoryczne. Część pacjentów sądzi, że pacjenci neuro nie będą już tą samą osobą. M.in. dlatego Cryonics Institute prowadzi wyłącznie prezerwacje całego ciała. Ok. 3/4 pacjentów Alcor to pacjenci neuro[27].

Koszty[edytuj | edytuj kod]

Najbardziej znane organizacje oferujące krioprezerwację to Alcor Life Extension Foundation i Cryonics Institute w Stanach Zjednoczonych. Obie oferują ją tylko dla członków. Koszt członkostwa w Alcor to 100$ kwartalnie lub 398$ rocznie lub 20.000$ jednorazowo na całe życie. Koszt członkostwa w Cryonics Institute to 75$ wpisowe i 120$ rocznie, lub 1250$ jednorazowo na całe życie.

Koszt krioprezerwacji ciała ludzkiego waha się od 28.000-35.000 dolarów (Cryonics Institute) do 150.000 dolarów (Alcor). Koszt neuroprezerwacji w Alcor to 80.000$.

Dodatkowo trzeba pokryć koszty transportu ciała do Stanów Zjednoczonych. Cena zależy od zakładu pogrzebowego, który będzie ten transport przeprowadzał.

Najtańszym rozwiązaniem jest neuroprezerwacja w KrioRus w Rosji pod Moskwą: 10.000 dolarów za krioprezerwację samego mózgu lub 30.000 dolarów za krioprezerwację całego ciała.

Koszty krioprezerwacji i transportu ciała najczęściej pokrywa się z polisy ubezpieczeniowej na życie, co czyni krionikę dostępną dla większości ludzi w uprzemysłowionym świecie.

Składki członkowskie opłaca się samemu, polisa ubezpieczeniowa ich nie obejmuje.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Out of Thin Air – TIME (ang.). [dostęp 2008-01-07].
  2. Mazur P.. Freezing of living cells: mechanisms and implications. „Am. J. Physiol.”, s. C125–42, September 1984. PMID 6383068 (ang.). 
  3. Charles Platt: New Brain Study Shows Reduced Tissue Damage. Wyd. 4. CryoCare Foundation, 1995. [dostęp 2011-07-31]. (ang.)
  4. Gregory M. Fahy et al. Vitrification as an approach to cryopreservation. „Cryobiology”. 21, s. 407-426, 1984. Academic Press. doi:10.1016/0011-2240(84)90079-8. [dostęp 2007-04-29]. 
  5. Fahy GM, Wowk B, Wu J. Cryopreservation of organs by vitrification: perspectives and recent advances. „Cryobiology”, s. 157–78, April 2004. doi:10.1016/j.cryobiol.2004.02.002. PMID 15094092. 
  6. Fahy GM, Wowk B, Wu J. Corrigendum to “Cryopreservation of organs by vitrification: perspectives and recent advances” [Cryobiology 48 (2004) 157–178]. „Cryobiology”, s. 344, June 2005. doi:10.1016/j.cryobiol.2005.03.002. 
  7. New Cryopreservation Technology. Alcor Life Extension Foundation, October 2005. [dostęp 2007-04-29].
  8. Lemler J, Harris SB, Platt C, Huffman TM: The arrest of biological time as a bridge to engineered negligible senescence. Wyd. 1019:559-63. Annals of New York Academy of Sciences, 2004. [dostęp 2006-03-31].
  9. Lemler J, Harris SB, Platt C, Huffman TM. The arrest of biological time as a bridge to engineered negligible senescence. „Ann. N. Y. Acad. Sci.”, s. 559–63, June 2004. doi:10.1196/annals.1297.104. PMID 15247086. 
  10. Lemler J, Harris SB, Platt C, Huffman TM: Alcor Presentation at Cambridge University. Alcor Life Extension Foundation, 2004. [dostęp 2006-03-31].
  11. CI-VM-1 Cryoprotectant and CI-Carrier Solution Used for Vitrification. Cryonics Institute, 2007. [dostęp 2007-04-29].
  12. Brian Wowk: Cardiopulmonary Support in Cryonics.
  13. National Human Neuronal Stem Cell Resource Frequently Asked Questions. NHNSCR. [dostęp 2007-04-29].
  14. Thomas Donaldson: A Brief Scientific Introduction to Cryonics. Alcor Life Extension Foundation, 1976. [dostęp 2007-04-29].
  15. Whetstine, Leslie. The Cryobiological Case for Cryonics. „Cryonics”. 9, s. 23–36, Marzec 1988. Alcor Life Extension Foundation. doi:10.1186/cc3894. [dostęp 2007-04-29]. 
  16. Thomas Donaldson. Prospects of a Cure for “Death”. „Cryonics”. 9, s. 26–35, Maj 1990. Alcor Life Extension Foundation. doi:10.1186/cc3894. [dostęp 2007-04-29]. 
  17. Ralph Merkle. The technical feasibility of cryonics. „Med Hypotheses”. 39, s. 6-16, 1992. Churchill Livingstone. doi:10.1016/0306-9877(92)90133-W. [dostęp 2007-04-29]. 
  18. Whetstine L et al. Pro/con ethics debate: when is dead really dead?. „Critical Care”. 9, s. 538-542, 2005. BioMed Central Ltd.. doi:10.1186/cc3894. [dostęp 2007-04-29]. 
  19. Crippen DW et al. Ethics review: dark angels—the problem of death in intensive care. „Critical Care”. 11, 2007. BioMed Central Ltd.. doi:10.1186/cc5138. [dostęp 2007-04-29]. 
  20. Nanofactory Collaboration http://www.MolecularAssembler.com/Nanofactory
  21. Robert A. Freitas, Jr., Nanomedicine, Landes Bioscience; Vol I (1999), Vol IIA (2003) http://www.nanomedicine.com
  22. Ralph Merkle: Molecular Repair of the Brain. Alcor Life Extension Foundation, 1994. [dostęp 2006-04-04].
  23. “Realistic” Scenario for Nanotechnological Repair of the Frozen Human Brain. Alcor Life Extension Foundation, 1991.
  24. K. Eric Drexler: Engines of Creation. Ancor Press/Doubleday, 1986. [dostęp 2006-04-04].
  25. Mike Darwin: Resuscitation: A Speculative Scenario for Recovery. Alcor Life Extension Foundation, 1988.
  26. Thomas Donaldson: A Brief Scientific Introduction to Cryonics. Alcor Life Extension Foundation, 1976. [dostęp 2007-04-29].
  27. Alcor Cases (ang.). [dostęp 2011-07-31].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Star of life.svg Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.