Kriobiologia

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Czerwony śnieg w Antarktyce, zjawisko to spowodowane jest występowaniem tu zawłotni śnieżnejgatunku glonu odpornego na niską temperaturę.

Kriobiologia (krio "zimno" + łac. bíos "życie", lógos "nauka")[1]nauka zajmująca się badaniem wpływu niskich temperatur (rzędu nawet do −269 °C[2]) na organizmy[1][3]. W takich warunkach następuje zwolnienie (czasem znaczne) procesów życiowych. Kriobiologia skupia się głównie na badaniu oddziaływania chłodu na fizjologię, morfologię i anatomię organizmów[2].

Inspiracją dla rozwoju tej nauki może być to, iż wiele organizmów jest odpornych na bardzo niskie temperatury i żyje na śniegu i lodowcach, np. niektóre glony (zawłotnia śnieżna, rafidoneria tatrzańska), mikroskopijne grzyby z rodzaju Chionoster czy niektóre zwierzęta (owady, wrotki i nicienie)[2].

Kriobiologia znajduje szerokie zastosowanie w medycynie (zamrażanie szpiku kostnego lub innych tkanek do przeszczepu) i weterynarii (magazynowanie nasienia buhajów w celu późniejszego sztucznego unasienienia). Wykorzystywany do tych celów materiał biologiczny przechowywany jest w specjalnych płynach, które zapobiegają tworzeniu się kryształków lodu[2].

Przypisy

  1. 1,0 1,1 Encyklopedia WIEM.pl: kriobiologia. [dostęp 2013-07-12].
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 Ekologia.pl: kriobiologia. [dostęp 2013-07-12].
  3. Słownik języka polskiego PWN: Kriobiologia. [dostęp 2013-07-12].