Kwintus Cecyliusz Metellus

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Quintus Caecilus Metellus (ur. przed 237 p.n.e., zm. po 179 p.n.e.) – członek wpływowego plebejskiego rodu rzymskiego Cecyliuszy, syn Lucjusza Cecyliusza Metellusa, konsula w 251 p.n.e. W 216 p.n.e. został wybrany do kolegium pontyfików. Sprawował urząd edyla plebejskiego w 209 p.n.e. a w następnym roku urząd edyla kurulnego. W 207 p.n.e. służył jako legat w armii Tyberiusza Klaudiusza Nerona w kampanii przeciwko Hazdrubalowi. Był jednym z trzech posłów, którzy dostarczyli do Rymu wieść o zwycięstwie na rzeką Metaurus. Dyktator w 207 p.n.e. Marek Liwiusz Salinator mianował Metellusa dowódcą jazdy (Magister equitum). W 206 p.n.e. został konsulem i prowadził działania przeciwko Hannibalowi w Bruttium, ale bez większych sukcesów. Przedłużono mu dowództwo nad tym samym wojskiem na następny rok. Pod koniec tegoż 205 roku p.n.e. został wybrany dyktatorem z zadaniem przeprowadzenia wyborów. W senacie stale wspierał interesy słynnego wodza Publiusza Korneliusza Scypiona Afrykańskiego. W 210 został członkiem komisji do przydziału ziemi weteranom Scypiona. W latach 185-184 posłował do Macedonii dla rozsądzenia sporów króla Filipa z sąsiadami i na Peloponez w sprawie sporów Achajów z Lacedemończykami. Według świadectwa Cycerona był dobrym mówcą.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]