Locri
| Locri | |
| Państwo |  Włochy |
| Region | Kalabria |
| Prowincja | Reggio di Calabria |
| Powierzchnia | 25 km² |
| Populacja (2004) • liczba ludności • gęstość |
13 069 522,8/km² |
| Numer kierunkowy | 0964 |
| Kod pocztowy | 89044 |
| Kod ISTAT | 080043 |
|
Położenie na mapie Włoch
  Locri
|
|
 |
|
Locri – miejscowość i gmina we Włoszech, w regionie Kalabria, w prowincji Reggio di Calabria.
Według danych na rok 2004 gminę zamieszkuje 13 069 osób, 522,8 os./km².
Spis treści |
Historia [edytuj]
Założone ok. 700-680 p.n.e. przez kolonistów doryckich z Lokrydy w środkowej Grecji. Oficjalnie nosiło nazwę Lokroi Epizephyrioi, Lokry Epizefyryjskie (czyli Zachodnie).
Po wyparciu z tych terenów rdzennych mieszkańców, Sykulów, osadnicy greccy ustanowili sprawne rządy oligarchii, tzw. sto domów. W Lokrach powstał pierwszy w świecie greckim spisany kodeks praw, który przypisywano mężowi stanu Zaleukosowi (ok. 662 p.n.e.).
Rozrastająca się społeczność, chroniona murami długości ponad 6 km, toczyła walki z sąsiednimi ludami italskimi oraz z Krotoną i Region, pobliskimi miastami, zamieszkanymi przez niedoryckich Greków. Ok. 500 p.n.e. Lokryjczycy, jak głosi legenda, wspomagani przez boskie bliźnięta Kastora i Polideukesa, odnieśli zwycięstwo nad wojskami Krotony w bitwie nad rzeką Sagras. Wśród sojuszników Lokrów znajdowały się potężne wówczas Syrakuzy. Około 387 p.n.e. Lokry pomogły tyranowi Syrakuz Dionizjosowi I w zniszczeniu Region. Port w Lokrach Epizefyryjskich był ostatnim przystankiem dla okrętów na drodze z Grecji na Sycylię.
Podczas ekspansji Rzymu na Półwyspie Apenińskim miasto, osłabione wojnami, uległo Rzymianom w 205 p.n.e. Pod panowaniem rzymskim zachowało swe znaczenie.
Bibliografia [edytuj]
Publikacje [edytuj]
- Krawczuk A. (red.) - "Wielka Historia Świata Tom 3 Świat okresu cywilizacji klasycznych", Oficyna Wydawnicza FOGRA, Warszawa 2005, s.50, ISBN 83-85719-84-9
- Sacks D. - „Encyklopedia świata starożytnych Greków”, Wydawnictwo Książka i Wiedza, Warszawa 2001, s.240, ISBN 83-05-13169-6
